مهستان؛ بیانیه نهضت آزادی ایران: ایرانیان یازدهمین هفته قطعی سراسری اینترنت را تجربه می‌کنند که منجر به افزایش رنج، بیکاری، رکود اقتصادی و تضعیف ظرفیت علمی و فرهنگی کشور شده است. قطعی اینترنت به عنوان روشی برای تامین امنیت ملی قابل پذیرش نیست و نقض آزادی بیان و حقوق شهروندی را به همراه دارد. نهضت آزادی ایران این اقدامات را محکوم می‌کند و به دولت تذکر می‌دهد که این بحران تنها با همکاری جامعه مدنی قابل رفع است.
ایرانیان اکنون یازدهمین هفته قطعی سراسری اینترنت را تجربه می‌کنند. این تجربه در یک سالی که پشت سر گذاشتیم بسیار پر تکرار بوده و قریب به نیمی از سال را در فقدان دسترسی معمول به اینترنت جهانی گذرانده‌ایم. دشواری چنین فقدانی، رنج روزهای خونین دی ماه و تحمل دو جنگ در عرض یک سال گذشته را مضاعف کرده است. افزون بر این عدم اطمینان از بازگشت شرایط به حالت عادی و احتمال ادامه وضع موجود آسیب آن را افزایش می‌دهد.
گاهی تامین امنیت ملی بهانه مناسبی برای قطع شدن اینترنت سراسری فرض می‌شود. حال آن‌که بنابر هیچ فهمی از امنیت ملی، این تضییع گسترده حقوق شهروندان قابل توجیه نیست. ابتدا باید پرسید موضوع امنیت مورد ادعا چیست؟ و تهدید امنیت را چه می‌دانند، صرفا جنگ خارجی؟ در حالی که اگر موضوع تهدید را شهروندان ایرانی بدانیم و تهدید امنیت را به جنگ خارجی تقلیل ندهیم، تصمیمات حکمرانان بیش از هر چیز دیگری “امنیت ملت ایران” را با تهدید مواجه ساخته است.
حتی اگر فرض حکمرانان را در خصوص موضوع و تهدید امنیت ملی بپذیریم باز هم قطع سراسری اینترنت آسیب‌زا است. در بعد اقتصادی، ما با یکی از بزرگ‌ترین امواج بیکاری تاریخ ایران مواجه هستیم. آسیب به زیرساخت‌ها و طولانی شدن فضای جنگی و امتداد بحران‌های اقتصادی پیشین از یک‌سو و قطعی اینترنت در شرایطی که بسیاری از کسب‌وکارها در فضای اینترنت هستند از سوی دیگر، بیکاری و رکود را دو چندان ساخته است. چنان که برآوردها نشان می‌دهد تاثیر موشک‌های دشمنان خارجی در ویرانی اقتصادی هیچ کم از قطعی اینترنت نداشته است. برخلاف ادعاهای موجود محدود و مجبور کردن مردم به استفاده از پلتفرم‌های داخلی به هیچ‌وجه نتوانسته و نمی‌توانند جبران‌کننده عدم دسترسی به پلتفرم‌های اینترنت جهانی و منابع اطلاعات علمی، اقتصادی و فرهنگی جهانی شوند.
حال آن‌که بحران اقتصادی هم در کوتاه مدت با فشار بیشتر بر جامعه و ایجاد ناآرامی امنیت ملی را تهدید می‌کند و هم در میان‌مدت و بلندمدت کشور را در برابر رقبا و دشمنان خارجی تضعیف می‌کند. چرا که یکی از مبانی قدرت، اقتصاد است. کاهش سهم ایران از تولید ناخالص جهانی به تضعیف سیاسی و نظامی نیز منجر خواهد شد. و اهمیت اینترنت آن‌چنان است که برخی پژوهش‌گران جایگاه اینترنت در توسعه امروز کشورها را با جایگاه راه آهن در توسعه قرن نوزدهم مقایسه می‌کنند.
در بعد علمی و فرهنگی-هنری نیز موضوع همچنین است. رشد علم و فرهنگ در دنیای امروز بدون دسترسی آزاد به اینترنت جهانی قابل تحقق نیست. از یک‌سو دسترسی به منابع جهانی مطرح است و از سوی دیگر فضای مساعدی برای ارتباط، گفت‌وگو و مراجعه مداوم اهل علم و فرهنگ مورد نیاز است. با همین نگاه محدود به امنیت ملی و با رویکردی ابزاری به علم و فرهنگ و هنر، تخریب ظرفیت‌های علمی و فرهنگی جز تخریب توانمندی‌های ملی نتیجه دیگری ندارد.
علاوه بر این‌ها ایده چینی‌سازی فضای مجازی به معنای کنترل کامل فضای مجازی و شهروندان و افزایش سطح سرکوب نه تنها با توجه به واقعیت‌های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، جغرافیایی، اقتصادی کشور ما قابلیت اجرا ندارد بلکه تلاش برای آن که به طور محسوسی توسط برخی مقامات در حال پیگیری است بر بحران‌های جاری می‌افزاید. علاوه بر این در صورت امکان تحقق نیز سرکوب آزادی بیان و حقوق شهروندی ایرانیان محکوم است. چرا که آزادی و حقوق بشر برای ملت ما نسبت به رشد اقتصادی و توسعه اولویت دارد و هیچ بهانه‌ای نمی‌تواند نقض گسترده آن را توجیه کند. برای ایرانیان آزادی از ارزش‌های فرهنگ دینی و ملی ما نشات می گیرد، نه از فرهنگ کنفوسیوسی چینی. کوشش‌های ایرانیان از مشروطه تا کنون نشان دهنده ریشه داشتن آزادی در این مبانی است.
در این روزها شاهد آن هستیم که با وجود بیان مکرر مقامات مختلف قوه مجریه هیچ تحول مثبتی ایجاد نمی‌شود و برخلاف وعده‌های انتخاباتی ریاست جمهوری، ما نه تنها رفع فیلتر را تجربه نکردیم بلکه با انسداد کامل مواجه شدیم. ادامه این شرایط پیامدی جز ناامیدی جامعه از ابزارهای تغییر انتخاباتی و تضعیف نهاد انتخابات ندارد.
علاوه بر این، نوع جدید دسته‌بندی شهروندان به دارندگان سیم‌کارت سفید، سیم‌کارت پرو، سیم‌کارت عادی و سیم‌کارت مسدود، جلوه جدیدی از تبعیض و سرکوب را نمایان می‌کند که نخست به خاطر تبعیض‌آمیز بودن، در ذات خود نامطلوب است و همچنین بر خشم شهروندان افزوده و نارضایتی‌های جامعه را افزایش می‌دهد. این پدیده را می‌توان ادامه سایر سیاست‌های تبعیض‌آمیز حکومت در طی دهه‌های گذشته دانست. آن‌چه محکوم و غیراخلاقی است وضع قوانین تبعیض‌آمیز است و نه عملکرد شهروندانی که از سر اجبار و اضطرار مجبور به بهره بردن از این بی‌عدالتی‌ها، مانند سیم کارت پرو، می‌شوند.
همچنین، اینترنت در سال‌های اخیر مجرایی برای اعتراض شهروندان، مقاومت جامعه مدنی، تلاش برای کسب حقوق شهروندی و پیگیری دموکراسی‌سازی و قدرت بی‌قدرتان در ایران بوده است. انسداد کامل آن به معنای انسداد سیاسی قلمداد می‌شود و احتمال آن می‌رود که کنش‌گران سیاسی و مدنی برای آزادسازی آن دست به اعتراضات گسترده زنند. بنابراین تاکید می‌شود حاکمیت پیش از ایجاد بحرانی جدید، برطبق فصل سوم قانون اساسی حقوق ملت را که از جمله آزادی بیان است پاس داشته، به ایشان بازگرداند.
نهضت آزادی ایران، به ریاست جمهوری محترم و هئیت دولت تاکید می‌کند، ناکامی دولت، صرفا ناکامی یک دولت نیست بلکه بر روند تحولات تاریخی ایران و شناخت مردم از ابزارهای سیاست‌ورزی تاثیر مستقیم دارد. در صورتی که ناکامی‌ها در بهبود شرایط اینترنت ادامه پیدا کند امید بهبود بیش از پیش در دل مردم ایران رنگ می‌بازد و مسئولیت تاریخی آن بر عهده شما نیز هست.
نهضت آزادی ایران معتقد است رفع این بحران جز با همکاری همه بخش‌های جامعه مدنی ایران و پذیرش آن توسط حاکمیت قابل تحقق نیست. ما این شرایط را به معنای سلب آزادی بیان و امکان اعتراض و مطالبه‌گری می‌دانیم و معتقیدم همه باید در کنار هم برای رفع این موانع بکوشیم.
نهضت آزادی ایران
۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵
