مهستان؛ تراکم خبرها پیرامون اختلافات ایران و آمریکا روز به روز افزایش می‌یابد و چنان خبرهای ضد و نقیضی منتشر می‌شود که هر مخاطبی را براحتی سردرگم می‌کند.
همزمان با ورود عاصم منیر فرمانده نیروهای مسلح پاکستان به تهران خبرهای دیگری از مذاکرات اماراتی‌ها و قطری‌ها نیز به گوش می‌رسد. در برخی خبرها آمده است که امارات بدنبال طرح بزرگتری از قطری‌ها هستند تا بتوانند هم طرف ایرانی و هم آمریکایی را به یک توافق دیپلماتیک سوق دهند اما با توجه به روابط نزدیک بن‌زائد با اسرائیل بعید است که چنین خبری مقرون به صحت باشد.
از سوی دیگر گفته شده است که عاصم منیر با پیشنهادی مبنی بر آزاد کردن سود پول‌های بلوکه شده ایران در بانک‌های قطر یعنی چیزی حدود ۶ میلیارد دلار در تلاش است زمینه بازگشت به میز مذاکره را فراهم کند که با توجه به عدد ۶ میلیارد دلار که از دولت رئیسی تابحال چندین بار آزاد شده و در نهایت تنها از بانکی در کره جنوبی به بانکی در قطر منتقل شد، این بار نیز نباید آن را جدی پنداشت.
وزیر خارجه قطر نیز تجربه جنگ‌های آلمان و فرانسه را یادآور شده است که در نهایت با پیمان‌هایی تجاری و روابط اقتصادی جنگی ۷۵ ساله را خاتمه بخشند و پیشنهاد داده است که ما نیز باید با ایجاد روابط اقتصادی با ایران و برقراری چنین پلی، از تنش‌ها در منطقه بکاهیم اما این وزیر قطری توجه ندارد که جنگی که در میان است جنگ دولت‌های عربی خلیج فارس با ایران نیست بلکه جنگ آمریکا با ایران است و از این رو برقراری چنین روابطی فراتر از خواست این دولتمردان است.
پیش از همه این‌ها نیز لاوروف وزیر خارجه روسیه در سفری به تهران حامل پیغامی از آمریکایی‌ها بود که به نظر می‌رسد بدون دستاورد مشخصی تهران را ترک کرده است.
اما هرچقدر که در پیرامون ایران خبرها حاکی از تکاپوها برای جلوگیری از شعله‌ور شدن مجدد جنگ است از آنسوی جهان همه خبرها حاکی از گسیل نیروهای نظامی و مانورهای آنان برای شروع دور جدیدی از نبرد است.
نبردی که این بار نتانیاهو به صراحت هدف از آن را سرنگونی جمهوری اسلامی عنوان کرده است و ترامپ نیز در اقدامی غیرمعمول که خاص خود اوست از نتانیاهو در آستانه انتخابات کنست صریحا حمایت کرده است و گفته است تنها نتانیاهو، او را در جنگ با ایران همراهی می‌کند و چنین موضع عجیبی اذهان را بسوی یک جنگ پر شدت در آینده نه چندان دور هدایت می‌کند.
پزشکیان نیز پس از سفر عاصم منیر در توییتی با اشاره به گفته‌ای منتسب به ستارخان، قهرمان عصر مشروطیت، عنوان کرده که خاک می‌خوریم ولی خاک نمی‌دهیم که به معنای آن است که هیچ‌کدام از پیشنهادات مطرح شده از سوی میانجی‌ها از لاوروف تا عاصم منیر مورد پذیرش تهران واقع نشده است.
