مهستان؛ با نزدیک شدن به موعد انتخابات در اسرائیل و آمریکا که به فاصله یک هفته از یکدیگر برگزار می‌شوند، حجم تهدیدات کلامی و عملیاتی در اطراف کشور در حال افزایش است. به نحوی که خبرهای موثقی از عملیات‌های هوایی و تمرینی اسرائیل در عمق آسمان عراق گزارش شده است. چیزی که حکایت از آمادگی آن‌ها برای یک حمله قریب‌الوقوع دارد. اگرچه بسیاری بر این گمان‌اند که نتانیاهو قبل از انتخابات حمله را آغاز می‌کند تا شکست احتمالی را به تعویق بیندازد اما عموما چنین حدس و گمان‌هایی که همگان از آن آگاه‌اند کمتر به سوی عملی شدن حرکت کرده‌اند، کما آنکه بنظر وضعیت نتانیاهو در نظرسنجی‌ها آنقدر هم وخیم نباشد.
از سوی دیگر ترامپ بصورت روزانه عنوان می‌کند که جنگ ایران بزودی خاتمه می‌یابد اما نمی‌گوید که این خاتمه به چه صورتی است؟ آیا با یک دور دیگر از جنگی پر شدت است؟ اگر آری، واشنگتن از چه نوع سلاحی بغیر از هسته‌‌‌ای در جنگ آتی بهره می‌برد؟ در واقع به نظر نمی‌رسد تصویر روشنی از شکست نظامی جمهوری اسلامی در دسترس باشد. به عبارتی مادامی که توان آتش ایران فعال باقی بماند می‌تواند تنگه هرمز را ناامن کند و بر قیمت انرژی و سایر منابع زنجیره تامین تاثیری مخرب برجای بگذارد. از این رو این پایان جنگ یا باید از مسیر یک توافق با حکمرانان فعلی باشد یا آنکه هیئت حاکمه فعلی به تمامی از میان برداشته شود که آن هم امری تقریبا غیرمحتمل می‌نماید.
آیا ترامپ بمبی تاکتیکی بر کوه کلنگ رها می‌کند و با اعلام پیروزی از این جنگ خارج می‌شود؟ این عبارت نیز عبارتی سطحی و ناشی از عدم شناخت علل واقعی وقایعی است که این جنگ را آغاز کرده است.
جنگی که در آن تقریبا ترتیبات امنیتی پیشین منهدم شده است و چیزی جایگزین آن نشده است نمی‌تواند با اعلام لفظی ترامپ پایان یابد. بلکه تنها با برقراری ترتیبات امنیتی جدید است که می‌تواند مهر پایان را بر خود بگذارد.
اما این نظم امنیتی جدید تنها از معبر توافقی است که همه دولت‌های منطقه در نهایت به هر نحوی به آن تن بدهند و خروج یکطرفه آمریکا از آن نه تنها چیزی عاید این کشور نکرده است که هزینه میلیاردها دلار جنگی بی‌حاصل را بر بدهی‌های کلان این کشور می‌افزاید. امری که کاملا برخلاف سیاست‌های کلان این کشور است. علاوه بر این خروج آمریکا از منطقه در واقع همان چیزی است که سران جمهوری اسلامی در این چند دهه تکرار کرده‌اند و این بطور آشکار یک پیروزی سیاسی و امنیتی برای آن‌ها محسوب می‌شود.
بنابراین جنگی که بنا به دلایل امنیتی جهانی و اقتصادسیاسی در حال دگردیسی‌های عظیم بوقوع پیوسته است نمی‌تواند با یک حرکت هالیوودی بپایان برسد. جنگ تا برقراری ترتیبات جدید امنیتی تداوم می‌یابد. زمانی که همه طرف‌ها در برآوردهای تازه خود ادامه آن‌را زیانباتر از توقف آن بدانند.
