مهستان؛ اگر چه عراق در تصرف سوسنگرد شکست خورد، ولی نمی‌توانست از تصرف آن صرف نظر کند. بنابراین بار دیگر واحدهایی از لشکر ۹ زرهی خود را مامور کرد تا در روز ۵۹/۸/۲۳ از شمال رودخانه کرخه‌کور، پیشروی خود به سوی جاده حمیدیه _ سوسنگرد را آغاز کنند. این نیروها در ۲۴ آبان ۵۸ سوسنگرد را از شرق، جنوب و غرب محاصره کردند.
در آن هنگام حدود ۳۱۰ رزمنده سپاه و بسیج در شهر مقاومت می‌کردند. در این نبردهای خیابانی مدافعان شهر بارها با تانک‌ها و زره‌پوش‌های عراقی رودررو جنگیدند و حماسه‌های بسیاری آفریدند. تعدادی از رزمنده‌های تبریزی نیز در بین مدافعان سوسنگرد بودند.
شهید علی تجلایی که فرمانده این نیروها بود، در تماس با آیت‌الله مدنی شرایط وخیم سوسنگرد را تشریح کرد و از ایشان استمداد طلبید. ایشان هم بلافاصله به تهران آمد و در دیدار با امام خمینی، ایشان را در جریان محاصره سوسنگرد و وخامت اوضاع رزمندگان قرار داد.
بیشتر بخوانید: آزادی سوسنگرد پس از چهار روز
امام فورا دستورات لازم را دادند و دامادشان حجت‌الاسلام اشراقی را برای ابلاغ دستورها نزد رئیس‌جمهور بنی‌صدر فرستادند. نیروهای عراقی مجددا در ۲۵ آبان ۵۹ برای اشغال سوسنگرد به این شهر حمله کردند.
در پی دستور امان که «تا فردا باید سوسنگرد آزاد شود» و با پیگیری‌هایی که شد، یک گروه رزمی به استعداد چند اسکورپین و تعدادی نفربر در بامداد روز ۲۶ آبان از سمت تپه‌های فولی‌آباد اهواز به کمک محاصره‌شدگان شتافتند.
نیروهای گروه جنگ نامنظم دکتر چمران هم که حدود ۲۰ نفر بودند. به فرماندهی ایشان به کمک آمدند. حمله از بیرون و مقاومت از درون شهر موثر واقع شد. سرانجام در ساعت ۲:۳۰ بعد از ظهر روز ۲۶ آبان ماه، رزمندگان اسلام از سمت شرق وارد شهر شدند. آنان دوباره محاصره سوسنگرد را شکستند و از سقوط این شهر جلوگیری کردند.
در این درگیری‌ها بیش از ۸۰ نفر از رزمندگان به شهادت رسیدند که عمدتا داخل شهر بودند و تعداد بیشتری هم مجروح شدند. دکتر چمران هم از ناحیه پا مجروح شد. این عملیات پیروزی بزرگی بود و تا حدی ارتش عراق را از پیشروی‌های بیشتر مایوس کرد.
برگرفته از کتاب روند جنگ ایران و عراق
حسین علایی
