مهستان؛ بازداشت برخی از رهبران بلندپایه اصلاح‌طلبان یکی از سخت ترین فشارهای سیاسی به این جریان بعد از سال ۸۸ است. در چنین شرایطی اولویت فعلی اصلاح‌طلبان چه باید باشد؟
برخی تحلیل‌ها با تاکید بر حفظ تشکیلات قانونی به عنوان بزرگترین مزیت اصلاح‌طلبان در میان نیروهای تحول‌خواه و غیربرانداز حفظ این مزیت را به هر قیمت! ضروری می‌دانند.
این تحلیل با خوانشی سخت از مفهوم قدرت، سیاست را در مفهوم حقوقی برجسته می‌کند و پیچیدگی‌های سیاست و قدرت در مفهوم حقیقی آن را وا‌می‌نهد. این پیش‌فرض به ویژه در ایران که نهادها و امکان‌های سیاست در مناسبات حقیقی قدرت تعیین‌کنندگی به‌سزایی دارد، می‌تواند نتایج نامطلوبی به همراه داشته باشد.
بیشتر بخوانید: اصلاح‌طلبان در منگنه؛ چالش حفاظت از تشکیلات!
از سوی دیگر در شرایطی که پیوند میان حوزه اجتماعی و عرصه سیاسی به بالاترین حد خود رسیده است، و جامعه به اشکال مختلف و حتی تا کشته شدن هزاران نفر در خیابان تلاش می‌کند بر سیاست تأثیر بگذارد، تحلیل حقوقی صرف، ضرورت‌ها و امکان‌های عاملیت جریان اصلاحات به ویژه طیف رادیکال آن را محدود می‌کند.
همچنین باید درنظر داشت که جناح محافظه‌کار اصلاحات امکان سیاست‌ورزی تشکیلاتی قابل تحمل برای حاکمیت را در اختیار این جریان می‌گذارد. بنابراین جناح رادیکال اصلاح‌طلبان را وظیفه‌ای دیگر است.
این جناح در شرایطی که پرچم تغییرخواهی به خارج از کشور منتقل شده است، می‌تواند پرچم تغییر و اصلاحات ساختاری و رادیکال را در داخل کشور احیا کرده و ما به‌ازای عینی بدان ببخشد. و در حد امکان راهی پیش‌روی معترضین بگذارد.
آنچه گفته شد، بدان معنا نیست تشکیلات حقوقی اصلاح‌طلبان بی‌اهمیت است. چرا که اساسا نهاد در شرایط فعلی قدرت و امکان‌های اگرچه محدود اما مهمی را فراهم می‌کند. جمع کردن این دو با هم نقطه کلیدی و دشوار فعالیت در مرزهای تغییر و قانون است. جایی که عموما نیروها توان کافی برای ایستادن در آن را ندارند و به سمت رادیکالیسم یا محافظه‌کاری کامل حرکت می‌کنند.
