مهستان؛ خاطرات حسن روحانی: با توجه به نگرانی‌ها، نامه‌ای به سران نظام نوشتم که اگر پرونده به شورای امنیت ارجاع شود، بحث صرفا تحریم یا حمله نظامی نیست، بلکه مسئله مهمتر این است که ممکن است دستاوردهای هسته‌ای ما در معرض خطر قرار گیرد و توقف فعالیتهای هسته‌ای الزامی شود.
دومین خطر این بود که امکان داشت آمریکایی‌ها به هدف دیرینه خود برسند.
آنها پس از پیروزی انقلاب اسلامی همیشه می‌خواستند به بهانه‌ای پای ایران را به شورای امنیت بکشانند، ولی موفق نمیشدند.
بیشتر از همین خاطرات بخوانید: بررسی وضعیت حقوقی در آستانه پذیرش مسئولیت
در ماجرای لانه جاسوسی که پرونده ما را به شورای امنیت بردند، پس از تصویب دو قطعنامه۴۵۷ و ۴۶۱، پیش‌نویس قطعنامه سومی که آمریکا در چارچوب فصل ۷ منشور آماده کرده بود و حاوی تحریم علیه ایران بود، توسط شوروی وتو شد.
در جنگ ایران و عراق هم که قطعنامه ۵۹۸ تحت فصل ۷ صادر شد، ایران در بدو امر، قطعنامه را رد نکرد و در نهایت هم از آن استفاده کرد و در نتیجه زمینه‌ای برای سوءاستفاده آمریکا پیش نیامد.
در مقاطع بعدی هم دستاویزی پیدا نکردند اما پرونده هسته‌ای می‌توانست دستاویز مناسبی باشد.
منبع: کتاب امنیت ملی و دیپلماسی هسته‌ای
خاطرات حسن روحانی
