مهستان؛ پس از جنبش مهسا نشانه‌هایی ظاهر شد که نظام بر آن است که با حدودی فضا را در عرصه اجتماعی بگشاید. درعوض بر عرصه‌های سیاسی تمرکز کرده و از ابزارهای مختلف برای حفظ قدرت بهره بگیرد. در این شرایط بزرگداشت میرزای نائینی و سخنرانی رهبر جمهوری‌اسلامی در ستایش ایشان، در مواردی نشانه‌ای از گشایش در فضای سیاسی تحلیل شده است.
اندیشه سیاسی میرزای نائینی یکی از دمکراتیک‌ترین خوانش‌ها از اسلام است. میرزا بر آن است که حاکم به «وکالت» از مردم حکومت می‌کند از این‌رو هم نظارت‌پذیر است هم فسخ پذیر. در برابر این ایده ولایت فقیه است که حاکم بر مردم «ولایت» دارد.
این دو خوانش دست‌کم در یک قرن اخیر در رد دیگری آثار فراوانی تدوین کرده‌اند.
بیشتر بخوانید: بازگشت به اندیشه نائینی؟
بر این اساس جمع شدن این دو در سطح نظری و علمی امری سترگ است که تاکنون حاصل نشده است.
در سطح عملی نیز با وضعیتی که فعالان سیاسی منتقد و … دارند به‌دشواری می‌توان وضعیت کشور را با اصل وکالت میرزای نائینی منطبق دانست؛ ادعایی که جمهوری اسلامی تا پیش از این نیز نداشته است.
بر این اساس بزرگداشت نایینی بیش از آنکه امید ایجاد کند سؤال ایجاد می‌کند.
