مهستان؛ در شورای انقلاب در کنار بررسی متن قانون اساسی، اقدامات و مصوبات دیگری هم داشتیم که یکی از مهمترین لوایحی که در فروردین ۵۸ از سوی دولت موقت به شورای انقلاب ارائه شد لایحه قانون اراضی شهری بود.
این لایحه از سوی مهندس کتیرایی وزیر مسکن تهیه شده بود.
در این قانون، پیش‌بینی شده بود که تمامی اراضی موات داخل محدوده شهرها اعم از ثبت شده یا ثبت نشده به تملک دولت دربیابد و در صورتی هم که افرادی بخشی از اراضی مزبور را به تملک خویش درآورده‌اند تنها مالک هزار مترمربع آن خواهند بود و مابقی آن به تملک دولت درخواهد آمد.
دلیل این اقدام هم به لحاظ تئوریک چنین عنوان شد که چون این تملک از طریقی به‌جز کار کردن بر روی زمین صورت گرفته است لهذا غیرشرعی است.
بیشتر از این خاطرات بخوانید: رد پیش‌نویس قانون اساسی در مجلس خبرگان
و از سوی دیگر چنانچه تجربه کشورهای پیشرفته صنعتی نشان می‌دهد، مهاجرت به شهرهای بزرگ پس از انقلاب صنعتی، مشکلات عدیده‌ای را برای آن کشورها بوجود آورده و مسئله مسکن را به معضل مهمی برای آنها تبدیل کرده است.
لذا به منظور حل مشکل مسکن و جلوگیری از بورس‌بازی و بالا رفتن قیمت زمینهای داخل شهری، دولت باید این زمینها را به تملک خود درآورد تا از بروز مشکلات فوق جلوگیری نماید.
در شورای انقلاب اکثریت اعضا با این لایحه موافق بودند، تنها آقایان مطهری، هاشمی و مهدوی کنی مقداری بر روی آن بحث کردند، ولی سرانجام آنها نیز موافقت کردند و قانون پیشنهادی به اتفاق آرا تصویب شد.
نکته مهم درباره پیشنهاد و تصویب این لایحه آن است که پیشنهاد دهنده آن دولت موقت و وزیر مربوطه یعنی مهندس کتیرایی، هرگز از جماعت چپ‌گرا نبودند بلکه با آن مخالف هم بود، ولی به جرئت می‌توان گفت یکی از بهترین لوایح تاریخ انقلاب ما، همین لایحه اراضی موات شهری بود که کارشناسی شده و مواو مختلف و مرحله‌بندی داشت.
برگرفته از کتاب نیم قرن خاطره و تجربه
خاطرات عزت‌الله سحابی
