مهستان؛ خاطرات عزت‌الله سحابی: در آن زمان دادستانی انقلاب تهران در محل زندان قصر بود و دادستان انقلاب تهران، سیدرضا زواره‌ای و دادستان کل هم آقای هادوی بود. آنها بر سر نحوه رسیدگی به پرونده‌ها و بازجویی از متهمین اختلافاتی داشتند.
من بارها از طرف شورای انقلاب با هر دوی آنها صحبت کردم. آقای هادوی فردی علاقه‌مند و دلسوز برای انقلاب بود و در عین حال وقتی در مورد مسائل مطرح شده از وی جویا شدیم، با ملاحظه و احتیاط گله‌های خود را از آقای زواره‌ای مطرح می‌کرد.
ولی هنگامی که نزد آقای زواره‌ای می‌رفتیم، با صراحت ناسزا می‌گفت و آقای هادوی را متهم می‌کرد. ما فهمیدیم حرفهای آقای زواره‌ای منصفانه نبود. از طرف دیگر شکایاتی از درون دادستانی انقلاب مرکز که در زندان قصر بود می‌رسید. مجموعه محققین زندان قصر از ایشان شکایت داشتند.
مجموعه بچه های انقلابی اعم از مجاهدین و انقلابیون تندرو خط امام به عنوان بازجو در دادستانی کار می‌کردند و به آنها محققین گفته می‌شد. چند جلسه من به تنهایی و چند جلسه هم به همراه آقایان بهشتی و بنی‌صدر در میان آنان حاضر شدیم و صحبت‌های آنان را شنیدیم.
بیشتر از این خاطرات بخوانید: خشونت و اعدام‌ها پس از پیروزی انقلاب (بخش دوم)
آقای نقوی که خود فردی حقوق‌دان و عضو قوه قضاییه بود، به عنوان سردسته و سخنگوی محققین صحبت می‌کرد. آنها همگی از اخلاق و روش‌های آقای زواره‌ای شکایت داشتند. آقای خاکسار هم که عضو سازمان مجاهدین بود، بسیار فعال بود و صحبت می‌کرد. بعدها هم به عنوان مجاهد اعدام شد.
در یک جلسه که آقای بهشتی و بنی‌صدر حضور داشتند، آقای بهشتی از محققان پرسید: نحوه بازجویی شما چگونه است؟ آیا برای به دست آوردن مدرک شکنجه هم می‌کنید؟ یکی از مجاهدین گفت: متهم من تیمسار برنجیان بود. ما فهمیده بودیم که احتمالا وی علاوه بر ریاست نیروی هوایی، عضو سازمان سیا هم هست و معروف بود هفته‌ای یک‌بار با شاه غذا می‌خورد. من برای به دست آوردن اطلاعات درست از او مجبور شدم سی‌و‌شش ساعت به طور مداوم از وی بازجویی کنم و اجازه خوابیدن به او ندادم. ولی در تمام این مدت خود نیز تحت فشار عصبی بودم و نخوابیدم.
آقای بهشتی گفت همین کار را هم دیگر نکنید. همین قدر هم فشار نیاورید. من حرف آقای بهشتی را غیرصادقانه ارزیابی نکردم و هنوز هم همین نظر را درباره او دارم. آنان واقعا نمی‌خواستند کارشان به اینجا بکشد که اعدام و خشونت و شکنجه در جمهوری اسلامی باب شود.
برگرفته از کتاب نیم قرن خاطره و تجربه
خاطرات عزت‌الله سحابی
