مهستان؛ دفتر آقای طالقانی بعد از آزادی او از زندان گویی مرکز انقلاب بود. بسیاری مردم به آنجا مراجعه می‌کردند و خبر می‌گرفتند.
حتی از کارگران اعتصابی شرکت نفت به آنجا می‌آمدند و با ایشان درباره وضعیت خود مشورت می‌کردند.
دعوت به راهپیمایی تاسوعا نیز ابتدا از سوی مرحوم طالقانی مطرح شد، که در فضای آن روز تصمیمی بسیار شجاعانه بود چرا که در شب‌های اول محرم پلیس تیراندازی کرده و محله‌ها و بخصوص سرچشمه تهران کشتارهایی صورت داده بود.
برای همین وقتی، که در اواسط دی ماه ۵۷ از طرف شخص آقای خمینی، مرحوم طالقانی عضو و به‌عنوان رئیس شورای انقلاب تعیین شد، عده‌ای را عقیده بر این بود که برای کنترل فعالیت‌های مستقل ایشان و مهار دفتر و بیت ایشان، به این سمت برگزیده شده است.
بیشتر از همین خاطرات بخوانید: اختلاف طالقانی با روحانیون
بعضی افراد که خوشبین‌تر بودند نیز فکر می‌کردند وجود دو نهاد به موازات هم برای تصمیم‌گیری‌های مهم انقلاب صحیح نمی‌باشد و برای هماهنگی بیشتر و پیشگیری از دودستگی حضور مرحوم طالقانی را در شورای انقلاب ضروری می‌دانستند.
به هر صورت بعد از مدتی که از تشکیل شورای انقلاب گذشته بود خود روحانیون صلاح دیدند که ایشان در شورا باشند و به تبعیت از نظر جمع عمل نمایند.
برگرفته از کتاب نیم قرن خاطره و تجربه
خاطرات عزت‌الله سحابی
