مهستان؛ پس از دریافت پاسخ سه کشور مبنی بر عدم پذیرش پیشنهاد ایران، مقام معظم رهبری ذیل گزارش جمع‌بندی جلسه ۱۳۸۳/۸/۲۳ که خدمت ایشان ارسال شده بود، مرقوم فرموده بودند که اگر سه کشور شرایط ما را نپذیرفتند، شما هم توافق را نپذیرید.
خواستم این موضوع را به تیم هسته‌ای ابلاغ کنم، ولی به ذهنم رسید که پیش از آن مناسب است آن را به اطلاع رئیس‌جمهور برسانم. وقتی موضوع را با ایشان در میان گذاشتم، معلوم شد رونوشت آن نامه برای ایشان هم ارسال شده است و از نظر رهبری مطلع هستند.
ایشان گفتند فعلا شما دست نگه دارید. متعاقبا یکی، دو ساعت بعد، از دفتر رهبری با من تماس گرفتند و گفتند همان شب بعد از افطار برای ملاقات با مقام معظم رهبری، به دفتر ایشان بروم.
بیشتر از همین خاطرات بخوانید: بحث‌های کارشناسی پیچیده
پس از افطار به دفتر ایشان رفتم. معلوم شد که جلسه محدودی با حضور رئیس‌جمهور، رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام، اینجانب و آقای حجازی در محضر ایشان درنظر گرفته شده است.
در آن جلسه رهبری برمودند علت نظر من در مورد عدم پذیرش توافق پاریس دو مسئله است: یکی نامه رئیس سازمان انرژی اتمی و دیگری هم مسئله‌لی که در ذهن خودم است. رئیس سازمان نوشته بود اگر این توافق امضا شود:
۱. کلیه فعالیت‌هایی که در زیرزمین نطنز وجود دارد، باید تعطیل شود
۲. چند تن کیک زرد که داخل دستگاه‌های UCF اصفهان است، فاسد می‌شود.
۳. سازمان تعدادی سانتریفیوژ می‌خواهد که با آنها تست انجام دهد تا اشکالاتمان رفع شود ولی آژانس معتقد است در صورت اجرایی شدن توافق پاریس همه سانتریفیوژها باید پلمپ شود.
در ادامه، مقام معظم رهبری فرمودند یک اشکال هم من دارم و آن اینکه در ادامه مذاکرات، اگر احساس شد مذاکرات به نتیجه نمی‌رسد، چطور می‌توانیم این توافق را کنار بگذاریم؟…
برگرفته از کتاب امنیت ملی و دیپلماسی هسته‌ای
خاطرات حسن روحانی
