مهستان؛ چند روز بعد از آغاز فشارهای شدید اصولگرایان رادیکال علیه محمد باقر قالیباف، دیروز سرانجام پاتک سنگین او از راه رسید. رهبران جبهه پایداری با مصاحبههای متعدد و سخنرانی در جمع تجمعکنندگان در یک هفته گذشته کوشیده بودند که روش مذاکره قالیباف و تیمش را زیر سوال ببرند و رویکرد رادیکال خود در مورد مذاکرات را در بدنه اجتماعی اصولگرایان به گفتار رایج بدل کنند.
تاکید افرادی مانند رسایی و ثابتی آن بود که مذاکرهکنندگان آنچه را آنان خطوط قرمز رهبری مینامیدند رعایت نکردهاند.
آنها مدعی بودند که ایران اساسا در موضوع هستهای مذاکرهای با آمریکا ندارد و مذاکرات باید صرفا حول پایان جنگ و دریافت غرامت متمرکز باشد.
این فشارهای رسانهای و سیاسی برای قالیباف بنا بر سنت و راهبرد همیشگی اصولگرایان رادیکال با تکرار فراوان، اظهارات تند و نوعی افشاگری رسانهای همراه بود.
راهبردی که متناسب با اعتماد به نفس همیشگی این جریان است. قالیباف در ابتدا کوشید با اظهارات مبهم از خود دفاع کند و در تجمعات خیابانی این شبها بسیاری از اصولگرایان با تکرار کلیدواژه «وحدت» و اعتماد به «دیپلماتهای انقلابی» کوشیدند با حمله شدید جبهه پایداری مقابله کنند.
روشی که به نظر در مقابل شدت حمله، کم رمق بود. پاتک اصلی سردار اما دیشب از راه رسید. ۲۶۱ نماینده مجلس با امضای نامهای تصریح کردند که به هیئت مذاکرهکننده و به خصوص شخص قالیباف اعتماد کامل دارند. در میان این اکثریت قریب به اتفاق نام رهبران مهم جبهه پایداری به چشم نمیخورد.
آقاتهرانی، نبویان، ثابتی و رسایی از آن جمله بودند. ترکیب مجلس در ایران نشان میدهد که جبهه پایداری بین ۷۰ تا ۸۰ نماینده در مجلس دارد و تعداد امضاها نشانه همراهی بخش مهمی از این نمایندگان با این نامه بوده است.
سردار این بار با تاکتیک محاصره رهبران پاتک سنگینی به اصولگرایان رادیکال زد. آن چنان که بلافاصله واکنش رسانهای ثابتی را به همراه داشت.
تجربه اما نشان میدهد که اصولگرایان رادیکال پیگیرتر از آن هستند که به راحتی از میدان به در روند و اعتماد به نفس بالایی برای مواجه با هر کسی دارند. هر چند موقتا قالیباف آنها را محاصره انداخته باشد.





