مهستان؛ پس از اجرای بیانیه تهران و صدور قطعنامه نوامبر ۲۰۰۳ و امضای پروتکل الحاقی در ۱۸ دسامبر همان سال توسط نماینده ایران در آژانس، دکتر صالحی، اوضاع داخلی و خارجی تا حد زیادی آرام شده بود.
اما ناگهان خبر رسید که در گزارش سازمان انرژی اتمی به آژانس که قرار بود صحیح و کامل باشد، موضوع سانتریفیوژهای P2 اعلام نشده است.
بدنبال آن، اروپایی‌ها و آژانس مدعی شدند گزارش سازمان، صحیح و کامل نبوده.
استدلال کارشناسان سازمان این بود که نقشه P2 از اینترنت استخراج شده و نیازی به گزارش آن نبوده.
پس از بحران پیش آمده لازم دیدم به وین سفر کنم.
بیشتر از همین خاطرات بخوانید: اقدامات پس از اجلاس نوامبر- بخش دوم
در ملاقات طولانی من و تیم مذاکره کننده با البرادعی و معاونینش، البرادعی به‌شدت اظهار نگرانی و ناخرسندی کرد و گفت در اجلاس بعدی شورای حکام شرایط مناسبی نخواهید داشت و دوباره به شرایط ماه سپتامبر برگشته‌اید.
من گفتم فکر نمیکنم مسئله مهمی باشد، ولی او در پاسخ این موضوع اهمیت فراوانی دارد.
تمام نقشه‌ها و امکاناتی که دلال به شما فروخته، عینا به لیبی هم فروختخ و لیبی همه آنها را به آمریکا تحویل داده است.
منبع: برگرفته از کتاب امنیت ملی و دیپلماسی هسته‌ای
خاطرات حسن روحانی
