مهستان؛ خاطرات جاوید قرباناوغلی: تیمی برای آمادهسازی مقدمات برگزاری کمیسیون مشترک به آفریقایجنوبی عزیمت کرد.
آقای مهدوی سفیر ما در آفریقای جنوبی هم با تماس تلفنی و نمابر از قول مقامات آفریقایجنوبی اطلاع داد با ملاقات آقای خرازی و ماندلا موافقت شده.
پس از دریافت این نمابر آقای خرازی با سفر موافقت کرد و آبانماه ۱۳۷۶ در رأس هیأتی عازم آفریقای جنوبی شد.
در جریان این سفر و در چارچوب کمیسیون مشترک، ابعاد وسیعی از همکاری های تجاری، انرژی، آموزشی، فنی، تکنولوژیک و صنعتی و معدنی گنجانده شده بود.
همه این موارد در قالب تفاهمنامه یا موافقتنامه به امضای دو وزیر رسید.
چون ماندلا در شهر کیپ تاون بود قرار شد آقای خرازی به آنجا رود.
من که سرپرست تیم های مذاکرهکننده برای به نتیجه رساندن کارگروهها بودم نتوانستم خرازی را در سفر همراهی کنم و در پرتوریا ماندم.
در کیپ تاون کارها به گونهای پیش رفت که آقای خرازی نتوانست با ماندلا دیدار کند. لغو ملاقات با ماندلا آقای خرازی را بشدت ناراحت و عصبانی کرده بود.
بعد از گذشت چندین سال هنوز این سوال از ذهنم پاک نشده که چه عاملی سبب شد ملاقات وزیر خارجه با ماندلا با چنین چالشی مواجه شود.
لغو این ملاقات عامل منفی در روابط دو کشور محسوب میشد و اتفاقا مدت زیادی نگذشت که تاثیر لغو غیرمترقبه این ملاقات را در زمان برگزاری کمیسیون مشترک چهارم که حدود یکسال بعد در تهران برگزار میشد مشاهده کردیم.
کمیسیون چهارم فروردین ۱۳۷۸ و دقیقا چند روز قبل از شروع ماموریت من بعنوان سفیر در آفریقایجنوبی برگزار شد.
سفر هیأت آفریقای جنوبی به سرپرستی آقای آلفرد انزو وزیر امور خارجه به تهران انجام شد. در زمان حضور آقای انزو، آقای خرازی در اقدامی متقابل، شخصا مانع ملاقات آقای انزو با رییسجمهور کشورمان شد.
اصرار من نیز تاثیری در او نگذاشت. انجام نشدن ملاقات آقای انزو با آقای خاتمی، برای من که چند روز بعد با سمت سفیر عازم آفریقایجنوبی بودم، نکته مثبتی نبود.
منبع: برگرفته از کتاب با ماندلا در کشور رنگین کمان
خاطرات جاوید قرباناوغلی سفیر اسبق ایران در آفریقای جنوبی





