مهستان؛ در سال تحصیلی ۱۹۴۵ شخصیت جدیتر ارنستو به تدریج پدیدار شد.
در این سال او برای اولین بار در کلاس فلسفه حضور یافت و همانطور که از نمرات بسیار عالی او پیدا است، علاقه خاصی به این رشته داشت.
او همچنین اقدام به تدارک یک «لغتنامه فلسفی» کرد. نخستین دفترچه دستنوشته او، در ۱۶۵ صفحه، ترتیب الفبایی داشت و بهدقت با ذکر صفحه، موضوع و نام مولف فهرستبندی شده بود.
این مدخلها شامل مفاهیمی از قبیل عشق، جاودانگی، تشنج و هیجانزدگی، اخلاق جنسی، ایمان، عدالت، مرگ، خدا، ابلیس، وهم و خیال، استدلال، اختلال اعصاب، خودستایی و اخلاقیات بود.
بیشتر از همین زندگینامه بخوانید: مطالعه، شعر و علاقه به جنس مخالف
او به وضوح از همه منابعی که در دست داشت، استفاده کرده بود. نقل قولهای او درباره مارکسیسم، از «نبرد من» گلچین شده بود و شامل بخشهای وسواسگونه هیتلر را از بروز توطئهای یهودی-مارکسیستی آشکار کرد.
در شرح حال بودا و ارسطو از «مختصری از تاریخ جهان» بهره برده بود و «اخلاق جنسی قدیم و جدید» مأخذ او برای عناوین عشق، میهندوستی و اخلاق جنسی شده بود.
اما نظریههای زیگموند فروید بطور مشخص موجب شیفتگی او شده بود و ارنستو پیرامون همه چیز از خواب و رؤیا و لیبیدو تا خودشیفتگی و عقدۀ ادیپ از «نظریۀ عمومی حافظه» فروید نقل قول کرده بود.
این دفترچه اولین دفتر از مجموعه هفت دفتری است که ارنستو طی ده سال بعد فراهم آورد.
منبع: برگرفته از کتاب چهگوارا زندگی یک انقلابی
#زندگینامه
