مهستان؛ اگر غایتی وجود دارد که ما آن را برای خودش و همه چیز دیگر را برای آن می‌خواهیم و چنان نیست که هر چیزی را برای چیزی دیگر بخواهیم (چه در این صورت خواستن‌ها به طور نامتناهی ادامه می‌یابند و خواستن ما تهی و بی‌معنی می‌شود.) پس روشن است که آن غایت، خیر اعلا و بهترین است.
آیا شناخت آن غایت در زندگی ما اثر بزرگی نخواهد بخشید؟ و آیا اگر ما آن غایت را در پیش چشم داشته باشیم چون تیراندازی نخواهیم بود که تیر را بر هدف درست می‌زند؟ اگر چنین است پس باید بکوشیم تا دست کم طرح کلی آن غایت را معلوم کنیم و بدانیم که آن غایت موضوع کدام دانش یا کدام توانایی است.
چنین می‌نماید که آن غایت باید موضوع مهم‌ترین و معتبرترین دانش‌ها باشد و چنین می‌نماید که این دانش، دانش سیاست است. زیرا دانش سیاست معین می‌کند که در جامعه کدام دانش‌ها باید موجود باشند و هر طبقه‌ای از شهروندان کدام دانش‌ها را تا چه حد باید بیاموزد.
از این گذشته خود می‌بینیم که محترم‌ترین هنرها و توانایی‌ها مانند هنر لشکرکشی و اقتصاد و بلاغت و فنون و هنرهای دیگر تابع دانش سیاست‌اند.
#فلسفه_آخرشب
اخلاق؛ ارسطو؛ عنایت
@Akhbare_mahestan
