مهستان؛ فیدل در ۲۶ ژوئیه، به بهانه یادبود دومین سالگرد حمله مونکادا مراسمی برپا کرد که با سخنرانی خودش و دیگر سران تبعیدی مقیم مکزیک برگزار شد.
پس از پایان مراسم، آن‌ها در خانه جمع شدند و فیدل یکی از غذاهای مورد علاقه خود را برای دوستانش تدارک دید، اسپاگتی آله وونگوله. ارنستو بی‌آن‌که سخن زیادی بگوید، سر میز شام نشسته بود.
فیدل که متوجه توداری او شده بود، با صدای بلند گفت: هی چه! خیلی ساکتی، چیه، چون حسابرست امشب این‌جاست این جوری شدی؟ منظور او ایلدا بود.
ایلدا می‌نویسد: مشخص بود که فیدل می‌دانست ما قصد ازدواج داریم، از این رو بود که شوخی می‌کرد. من آن‌جا متوجه شدم، آن‌ها با یکدیگر خیلی صحبت می‌کنند.
ارنستو تصمیم گرفته بود با ایلدا ازدواج کند، به هر حال شرافت همین را هم ایجاب می‌کرد، اما همانطور که ارنستو در دفترچه خاطراتش نوشت،
«برای مرد دیگری شاید این مساله غیرقابل قبول می‌بود، ولی برای من این داستان فقط کمی ناراحت کننده است. من قرار است بچه‌دار شوم و تا چند روز دیگر با ایلدا ازدواج می‌کنم. این ماجرا برای او لحظات شورانگیز بسیار داشت و برای من کمی سنگین بود. خوب، عاقبت او به چیزی که می‌خواست رسید، از نظر من برای مدتی کوتاه، اگرچه خود او امیدوار است که همیشگی باشد.»
مشخصا برای مردی که همیشه از ایجاد پایبندی به خانه ک خانواده گریزان بود و در این مقطع، آرمان و رهبری یافته بود که از او پیروی کند، این مساله در بدترین شرایط ممکن گریبان‌گیر او شده بود.
اما در هر صورت ارنستو تن به این کار داد و در ۱۸ اوت در دفتر ثبت احوال شهر کوچکی در حومه مکزیکوسیتی با ایلدا ازدواج کرد.
چند تن از مبارزین کوبایی و همکاران ارنستو در بیمارستان، شاهدان رسمی عقد آن‌ها بودند.
رائول کاسترو هم در این مراسم حضور داشت اما فیدل که حدس می‌زد رفت و آمد او توسط پلیس مخفی باتیستا و اف بی آی آمریکا تحت نظر باشد، به دلایل امنیتی در این مراسم شرکت نکرد، اما در مراسمی که پس از عقد رسمی در خانه برگزار کردند، حضور یافت.
برگرفته از کتاب چه‌گوارا زندگی انقلابی
