مهستان؛ در ۲۲ اردیبهشت، کیسلیاک معاون وزیر امور خارجه روسیه، به تهران آمد و پیامی را از سوی لاوروف وزیر خارجه روسیه تسلیم نمود.
ضمنا پیشنهاد طرح جدیدی را نیز داشت که با من در میان گذاشت.
لاوروف در نامه گفته بود از مذاکرات ایران و اروپا حمایت می‌کند و قصد ایران به از سرگیری فعالیت اصفهان را اقدامی در راستای نقض قطعنامه‌های شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و به منزله خروج یک‌جانبه ایران از توافقات با اروپا دانسته بود.
او از من خواسته بود یکبار دیگر معایب و محاسن این اقدام را بسنجم و بعد تصمیم گیری کنم.
بیشتر از این خاطرات بخوانید: پیام سه وزیر
در این ملاقات، کیسلیاک پیشنهاد کرد، برای اعتمادسازی قبل از راه‌اندازی اصفهان، در مورد چارچوب یک طرح به توافق برسیم که بر مبنای آن، محصول اصفهان برای غنی‌سازی به روسیه منتقل شود.
بنابراین، UF6 در ایران تولید خواهد شد، ولی غنی‌سازی و تبدیل آن به سوخت رآکتور، در روسیه انجام شود.
وی اضافه کرد با توافق در مورد این طرح مشترک برای غنی‌سازی، پرونده هسته‌ای ایران از بن‌بست خارج می‌شود. من پاسخ دادم اگر ما UF6 را برای پروسه غنی‌سازی به روسیه بفرستیم، کیک زرد مورد نیاز را چه کشوری به ما می‌دهد؟
گفتم اگر می‌خواهید طرح اجرایی شود، شما کیک زرد را به ما بفروشید تا آن را به UF6 تبدیل کنیم و بعد برای غنی‌سازی به روسیه منتقل کنیم؛ اما او زیر بار نرفت.
برگرفته از کتاب امنیت ملی و دیپلماسی هسته‌ای
خاطرات حسن روحانی
