مهستان؛ بایز افروزی: بنابر گزارش شماری از رسانه های کردی و فارسی، گروه مسلح جدیدی با ترور دو تن از نیروهای محلی سپاه پاسداران (در شهر پاوه) اعلام موجودیت کرده است.
در بیانیه ی اعلام موجودیت این گروه که خود را خوری هیوا (خورشید امید) نامیده است، هیچ اطلاعاتی در باره ی چگونگی تشکیل، اعضای موسس و سوابق سیاسی انها ارائه نگردیده است.
بنابر این به نظر می رسد اعضای موسس فاقد سوابق سیاسی قابل بیانی باشند و برای مردم کردستان و فعالان سیاسی این بخش از ایران شناخته شده نیستند.
با نگاهی ولو کوتاه به آنچه به عنوان ‘اهداف’ در بیانیه ی اعلام موجودیت این گروه بیان گردیده، می توان به سطح نازل دانش سیاسی تشکیل دهندگان (یا نویسندگان بیانیه) پی برد.
علاوه بر این آنچه تحت عنوان ‘اهداف’ گروه در بیانیه نوشته شده، هیچ تناسبی با ادبیات و اهداف گروهی که با ‘ترور’ موجودیت خود را اعلام نموده است ندارد.
بنابر این به باور من خوری هیوا را نمی توان یک گروه سیاسی جدید کردستانی به شمار آورد.
بلکه بایستی یک دسته ی مسلح وابسته به یکی از احزاب شناخته شده ی کرد و یا گروه مسلح تازه تاسیس وابسته به ‘یک دولت خارجی’ به شمار آورد که به منظور انجام ترور و اقدامات مسلحانه به داخل کردستان اعزام شده است.
جای تاسف است که کردستان ایران سالهاست به میدان تاخت و تاز گروه ها و دسته های مسلحی تبدیل شده که هویت تشکیل دهندگان و اهداف شماری از آنها بر مردم کردستان پوشیده است و معلوم نیست از طرف کدام نهاد یا دولتی و با چه اهدافی مورد حمایت مالی و تسلیحاتی قرار می گیرند.
واقعیت این است که وجود چندین حزب و گروه سیاسی-نظامی با سابقه و شماری گروه های مسلح ناشناخته (تحت حمایت نهادهای امنیتی برخی کشورها) در کردستان، نه تنها به پیشبرد مبارزه ی مردم کرد در راه رفع ستم ملی یاری نمی رساند، بلکه با نظامی- امنیتی کردن فضای کردستان دستاویزهای لازم را در اختیار نیروهای سرکوبگر رژیم برای هرچه بیشتر میلیتاریره کردن کردستان قرار می دهد.
در چنین فضایی هرگونه فعالیت مدنی مردم کرد، حتی مطالبات صنفی-فرهنگی نیز برچسپ امنیتی می خورند و با خشونت سرکوب می گردند.
بنابر این ترور این یا آن نیروی محلی یا غیر محلی رژیم نه تنها در کردستان بلکه در هیچ کجای ایران هرگز نمی تواند موجب سرنگونی یا تضعیف رژیم شود و هیچ کمکی به رفع ستم ملی از مردم کردستان نخواهد کرد.
به همین دلائل اعلام موجودیت گروه مسلح خوری هیوا و ترور دو مزدور محلی رژیم در پاوه را با هیچ معیار سیاسی نمی توان واقعه ای مثبت به شمار اورد و از آن ابراز خوشحالی یا رضایت نمود.
علاوه بر همه ی آنچه گفته شد، بایستی با احساس مسئولیت کامل به این مسئله توجه داشت که ظهور و اضافه شدن هرگروه مسلح جدیدی به شمار گروه ها و احزاب مسلح کردستان، خطر آغاز جنگ داخلی در این منطقه را افزایش می دهد.
امکان شروع جنگ داخلی در کردستان (پس از سرنگونی رژیم ولایت فقیه) تا به آن حد جدی است که تقریبا همه ی رهبران احزاب و گروه های شناخته شده و با سابقه ی کردستان نه تنها امکان وقوع آن را مردود ندانسته بلکه بارها و بارها نسبت به وقوع آن هشدار داده اند.
وجود حداقل هفت حزب و سازمان مسلح شناخته شده و چندین گروه مسلح کوچک کم نام و نشان که هرکدام دارای اهداف و مقاصد خاص خود هستند و برخی از آنها سابقه ی درگیری نظامی با بقیه ی احزاب را دارند، خطر وقوع جنگ داخلی در کردستان را به شدت افزایش می دهد.
یادمان باشد حتی زمانی که در عرصه ی سیاسی کردستان فقط دو حزب کومله و دمکرات حضور داشتند، به مدت چهارسال (از سال ۱۳۶۳ تا سال ۱۳۶۷) با هم وارد جنگ شدند و صدها تن از پیشمرگ ها و کادرهای همدیگر را به قتل رساندند. (بنابر برآورد آقای عمر ایلخانی زاده در گفتگو با تلویزیون روداو شمار کشته های هر دو طرف بالغ بر هفتصد نفر بوده است)
همچنین طی دو دهه ی اخیر بارها درگیری های مسلحانه ی (محدود) مابین پژاک و حزب دموکرات کردستان رخ داده است.
حزب پاک تا این لحظه هم پژاک را شاخه ای از پ ک ک می داند و حاضر به پذیرش آن به عنوان یک حزب متعلق به کردستان ایران نیست.
برخی نیروهای سیاسی کرد، حزب پاک را جریانی ساخته و پرداخته ی بارزانی می پندارند و…
بنابر این همانگونه که پیشتر اشاره کردم ظهور و اعلام موجودیت گره مسلح خوری هیوا نه تنها جای ابراز شادمانی نیست و نمی تواند به پیشبرد جنبش ملی کرد یاری رساند، بلکه بر خطر وقوع جنگ داخلی در کردستان می افزاید.
