مهستان؛ روح الله سوری: آنچه از صف‌بندی نیروهای سیاسی داخلی بعد از آتش‌بس میان ایران و آمریکا و بویژه پس از امضای تفاهم‌نامه میان این دو کشور می‌توان بیان کرد این است که موضوع مذاکره برای رسیدن به یک توافق به خط جداکننده دو گروه موافقان و مخالفان توافق تبدیل شده است.
تا اینجای کار با توجه به امضای تفاهم‌نامه و شروع یک دور از مذاکرات می‌توان گفت که جناح موافق مذاکره دست بالاتر را در رقابتهای داخلی داشته است. این موضوع را می‌توان تا حدودی نیز در توانایی این جناح در کنترل مخالفان چه در سطح نهادهای سیاسی و چه در سطح اجتماعات خیابانی مشاهده کرد.
هر چند که به نظر می‌رسد جناح مخالف مذاکره طی روزهای اخیر تلاش کرده است تا موقعیت خود را در این رقابت تقویت کند. بیانیه اخیر جمعی از نمایندگان مجلس خبرگان را می‌توان نشانه‌های این تلاش به حساب آورد.
اما آنچه به نظر می‌رسد طی روزهای آینده به کمک این جناح خواهد آمد تا دست بالاتر خود را به نمایش بگذارد مراسم تشییع رهبر پیشین جمهوری اسلامی خواهد بود.
به نظر می‌رسد جناح مخالف مذاکره در این مراسم سعی خواهد کرد از طریق بسیج سیاسی حامیان خود و تاکید بر نظر رهبر سوم در ارتباط با داشتن نظری دیگر در خصوص مذاکره، وزن سیاسی خود را در معرض افکار عمومی قرار دهد.
در مقابل جناح حامی مذاکره هم سعی خواهد داشت از طریق کنترل مخالفان و محدود کردن مانور سیاسی آنها، کفه ترازو را به نفع مذاکرات بالا نگه دارد.
آنچه در این میان قادر خواهد بود تا حدود بسیار زیادی تکلیف هر کدام از این گروه‌ها را تعیین نماید نوع حضور احتمالی رهبر جدید و یا پیام ارسالی ایشان به این مراسم خواهد بود.
به هر حال پیش‌بینی اینکه کدام طرف خواهد توانست از این رخداد به نفع ایده‌های خود نهایت بهره را ببرد کار آسانی نیست هر چند به گمان نگارنده به احتمال زیاد مخالفان توافق بهره بیشتری از این رویداد خواهند برد.
