مهستان؛ ساعتی قبل شبکه ماهواره‌ای ایران اینترنشنال با انتشار خبری فوری به نقل از منبع آگاه مدعی شد که مسعود پزشکیان درخواست خود برای کناره‌گیری از سمت ریاست‌جمهوری را به دفتر رهبری نظام ارسال کرده است.
حتی آشنایی کوچکی با ساختار قدرت در جمهوری اسلامی، وضعیت رقابت‌های در درون بلوک قدرت، شخصیت مسعود پزشکیان و در نهایت روش‌هایی جمع‌آوری اخبار و حتی شیوه عمل سازمان‌های اطلاعاتی کافی بود تا روشن باشد که این مطلب شایعه است.
اولا در ساختار قدرت جمهوری اسلامی استعفای رییس جمهور حتی در شرایط عادی اقدامی بسیار تند و تیز تلقی می‌شود و تاکنون از روسای جمهور سر نزده، چه رسد در شرایط جنگی که ممکن است عواقب سنگینی داشته باشد.
در ثانی شخصیت مسعود پزشکیان اعم از میزان اعتقادش به جمهوری اسلامی تا نوع نگاه او به مردم و مسئله خدمت چنین رفتاری را در این مقطع بسیار دور از ذهن می‌کند.
ثالثا حتی در صورت زمزمه چنین اتفاقی در نهاد ریاست جمهوری خبر آن از گوش تیز رسانه‌های داخلی و ده‌ها کانال تلگرامی دور نمی‌ماند و در ساختار پررقابت بلوک قدرت ایران به سرعت به بیرون درز می‌کرد.
رابعاً حتی اگر به فرض یک سرویس اطلاعاتی بیگانه به چنین خبری دست می‌یافت به سرعت آن را به شبکه ایران اینترنشنال نمی‌داد تا رسانه‌ای شود، چون حتما به سوختن منبع اطلاعاتی به این مهمی منجر می‌شد.
دقایقی قبل هم معاون اطلاع‌رسانی نهاد ریاست جمهوری این شایعه را تکذیب کردند.
اما چرا ایران اینترنشنال چنین مطلبی را منتشر کرده است؟ آن هم در شرایطی که ساعتی دیگر یا روز بعد کذب آن مشخص خواهد شد؟
نخستین گمان القای وجود اختلافات شدید در بلوک قدرت و جدل‌های شدیدی است که تا مرحله استعفا جلو رفته است. البته که اختلاف در بلوک قدرت نه قابل انکار است و نه قابل مخفی کردن اما در حال حاضر قطعا به شدتی که این به اصطلاح خبر توصیف می‌کند، نیست. انتشار این مطلب می‌تواند ذهنیت مخاطب را در روزهای آتی برای مخابره بیشتر پیام وجود شکاف و بحران شدید مساعد کند.
گمان دوم کاشتن تخم شایعه است. محافل سیاسی و رسانه‌ای ایران به دلایل متعدد که مهم‌ترین آن پا نگرفتن «نهاد رسانه‌ای» مستقل و با مخاطب انبوه است؛ به شدت مستعد شایعه و نقل قول‌های درگوشی است. از فردا هم اصولگرایان رادیکال زمزمه می‌کنند که پزشکیان و قالیباف با تهدید استعفا قصد خوراندن جام زهر به رهبری را دارند و هم کادر میانی اصلاح‌طلبان و نواصولگرایان ممکن است در زمزمه‌های محفلی بگویند فلانی به شدت درگیر است و آن خبر هم «مثل این که راست بوده است.»
دلیل سوم را باید در اقدام پزشکیان برای بازگشایی اینترنت بین‌الملل جستجو کرد. اینترنتی که اگرچه کند و پرفیلتر است اما به هر حال ترس عدم بازگشایی ابدی اینترنت را از میان برد. ایران اینترنشنال با انتشار چنین مطلبی می‌کوشد مانع از آن شود که در افکار عمومی امیدی برای حل مسائل از کانال‌هایی غیر از براندازی شکل بگیرد: اگر پزشکیان موفق شد اینترنت را وصل کند، الان در مرحله استعفاست!
ایران اینترنشنال نه یک رسانه که ابزار جنگ روانی است. بسا که سرویس‌های امنیتی هدایت کننده این شبکه مقاصد دیگری هم داشته باشند!
جنگ روانی به شدت در جریان است اما سوال از مسئولان و سیاستمداران در قدرت این جاست که چرا مرجعیت رسانه‌ای به خارج از ایران منتقل شد و چرا «نهاد رسانه‌ای» مستقل و با مخاطب انبوه در ایران شکل نگرفت، تا عملا پدافندی در مقابل بمباران روانی جامعه وجود نداشته باشد.
