مهستان؛ حدود یک هفته ست که فیلم تهران کنارت پس از دوسال توقیف در سینماها اکران می شود فیلمی که مورد هجمه بسیاری از رسانه ها قرار گرفته است؛ جریان اصولگرا و رسانه هایش اکران این فیلم را خیانت به شهدا و وضعیت جنگی می دانند؛ خبرگزاری فارس برای توقیف فیلم کارزار راه انداخته است امروز نیز خبر تشکیل پرونده برای دست اندرکاران فیلم منتشر شد و قرار شد فیلم اصلاح شود و البته فیلم از پرده پایین کشیده شد.
آن طرف نیز جریان سلطنت طلب و راست افراطی اکران فیلم و حواشی آن را بازی رسانه ای و تلاش حکومت برای سرپوش گذاشتن بر مشکلات دیگر می بیند. در این بین اما گیشه عددی حدودا چهار میلیاردی برای فیلم را در وضعیت تعلیق جنگ و در هفت روز ثبت کرده است. عددی که می شود گفت نه زیاد است نه کم.
فیلم تهران کنارت یک فیلم تابوشکن ولی معمولی ست؛ ما با شاهکار سینمایی مواجه نیستیم اما با فیلمی مواجهیم که می خواهد از منظر اجتماعی دغدغه های نسل زد را به تصویر بکشد؛ تمام حرف فیلم را شاید در یک جمله برای حسرت یک زندگی معمولی خلاصه کرد.
زندگی ای که در آن واقعیت هایی انکار ناشدنی مانند روابط عاطفی دختران و پسران؛ رقصیدن و مهمانی ها و پریود و حتی نوع مواجهه آن ها با مشکلات زندگی را به تصویر می کشد آن جا که با تمام دعواهایشان را کنار می گذارند و از دست پلیس فرار می کنند.
کارگردان درباره موضوع فیلم که مهاجرت است بین دو شخصیت اصلی فیلم قضاوت نمی کند.
تهران کنارت از نظر فرمی فیلم شاهکاری نیست، دیالوگ های ضعیفی دارد. تدوین غیرخطی آن هم برای بعضی مخاطبان می تواند جذاب باشد برای بعضی کسل کننده.
تهران کنارت از نظر اقتصادی خیلی واقعی نیست و تنها تصویر بخشی از این نسل زد یعنی طبقه مرفه‌تر را نشان می دهد. البته تفاوت اقتصادی را نیز پررنگ می کند که پسر عاشق فیلم از نظر اقتصادی در طبقه ضعیف تر از پارتنرش قرار دارد اما فیلم آن قدر تفریحات
طبقه پایین تر جامعه را به تصویر نمی کشد با این حال از منظر فرهنگی توانسته به نسل زد و اهداف شان مانند نوع متفاوت رابطه مهمانی و کارهای هیجان انگیز و… نزدیک شود.
با این حال باید دید با وجود توقف اکران فیلم تا اصلاح آن در ادامه شاهد ساخت و پخش اینگونه فیلم ها خواهیم بود یا همچنان حواشی فرامتن برای سینما تصمیم خواهند گرفت و از همه مهم تر در بین تبلیغات و حواشی این فیلم یا فیلم های مشابه چقدر می توانند فروش گیشه داشته باشند.
تهران کنارت؛ یک فیلم معمولی است با ماجراهای معمولی. حمله جناح‌های سیاسی، دستور اصلاح، توقیف و … . ماجراهای معمولی‌ای که این روزها در هیاهوی جنگ و بحران اقتصادی با سماجت کامل ادامه دارند.
