مهستان؛ جوانی خردمند از فنون فضایل حظی وافر داشت و طبعی نافر. چندان که در محفل دانشمندان نشستی زبان سخن ببستی. باری پدرش گفت ای پسر تو نیز آنچه دانی بگوی. گفت ترسم که بپرسند از آنچه ندانم و شرمساری برم.
نشنیدی که صوفیی می کوفت
زیر نعلین خویش میخی چند
آستینش گرفت سرهنگی
که بیا نعل بر ستورم بند
#شبهای_اردیبهشت_با_سعدی
مهستان؛ آیلین ایرانمنش: دیروز یکی از دوستانم ماجرایی تعریف کرد که بیشتر از آنکه عجیب باشد، تأمل‌برانگیز بود. حدود یک…
مهستان؛ مهدی محمودی: کتاب «تورم و اخلاق» یک مطالعه تاریخی و تحلیلی درباره تورم پولی در دوران انقلاب فرانسه (۱۷۸۹–۱۷۹۹)…
مهستان؛ حدود یک هفته ست که فیلم تهران کنارت پس از دوسال توقیف در سینماها اکران می شود فیلمی که…
مهستان؛ ادوارد مونک زندگی سراسر رنجی داشت: - ابتلا به برونشیت و آسم تا پایان زندگی. - مرگ مادر زمانی…
