مهستان؛ گویند خواجه ای را بنده ای نادرالحسن بود و با وی به سبیل مودت و دیانت نظری داشت. با یکی از دوستان گفت دریغ این بنده با حسن و شمایلی که دارد اگر زبان درازی و بی ادبی نکردی. گفت ای برادر چون اقرار دوستی کردی توقع خدمت مدار که چون عاشق و معشوقی در میان آمد مالک و مملوک برخاست.
خواجه با بنده پری رخسار
چون درآمد به بازی و خنده
نه عجب کاو چو خواجه حکم کند
وین کشد بار ناز چون بنده
#شبهای_اردیبهشت_با_سعدی
مهستان؛ حوالی ظهر روز جمعه دوازدهم اردیبهشت سال ۱۳۹۳ خبری یک جمله‌ای تمامی اهالی و علاقمندان به موسیقی ایران را…
مهستان؛ یکی از بزرگان گفت پارسایی را چه گویی در حق فلان عابد که دیگران در حق وی به طعنه…
مهستان؛ دو کس رنج بیهوده بردند و سعی بی فایده کردند. یکی آن که اندوخت و نخورد و دیگر آن…
مهستان؛ اندکند کسانی که مصداق شعر زیبای محمود درویش «فراموش می‌شوی انگار که هرگز نبوده‌ای» نیستند. سعید نفیسی، معمار نثر…
