مهستان؛ امروز ۴۰ روز از اعتراضات خونین دی ماه ۱۴۰۴ می‌گذرد. ۴۰ روز از سیاهپوش شدن ایران، از وحشت دیدن خشونتی که گمان می‌کردیم بر پیشانی این جامعه نوشته نشده و در تقدیرش نیست.
ریشه‌های آن چه در ۴۰ روز پیش رخ داد را باید تا ۴۰ سال قبل پی گرفت.
بی‌توجهی به توسعه سیاسی و ابتر شدن اصلاحات، تداوم اقتصاد رانتی، تداوم خودی و غیرخودی کردن شهروندان، عدم تساهل در مقابل سبک‌های مختلف زندگی، توسعه ناپایدار، سیاست خارجی ایدئولوژیک و البته توطئه‌های بیگانگان، همه و همه در بیش از ۴۰ سال اخیر سکه رایج ایران باقی ماند و سرانجام این میوه زهرآگین را به بار آورد.
هزاران شهید بر دست این آب و خاک باقی ماند و میلیون‌ها نفر این ۴۰ روز را مانند مرده‌های متحرک زیسته‌اند. مستاصل و حیرت زده از این همه کینه که زیر پوست این جامعه بالیده بود و ناگهان خون بود که از هر منفذی فواره زد.
اگر آن ریشه‌های ۴۰ ساله درمان نشود و اگر پتانسیل خشونت در ایران امروز مهار نشود، آن پنجشنبه تلخ تنها دروازه جهنمی است که شاید ۴۰ سال دیگر هم ادامه یابد… همه مسئولیم و حکومت بیش از همه…
