مهستان؛ دومین سفر ماندلا به تهران ۲۴ و ۲۵ مهر انجام شد. این سفر پیرو دعوتی بود که آقای خاتمی در مکالمه تلفنی خود از آقای ماندلا به عمل آورد.
پس از آن مکالمه من از طرق مختلف علاقه آقای ماندلا به سفر به تهران را دریافت کرده بودم تا اینکه روز سه‌شنبه ۱۵ تیر ۱۳۷۸ با دعوت از اینجانب برای ملاقات، عزم جدی خود برای سفر به تهران را اعلام کرد.
محل ملاقات منزل ماندلا و اولین ملاقات بنده پس از تقدیم استوارنامه بود. این ملاقات درس بزرگی به من داد و این درس نه مربوط به ملاقات که به چند دقیقه قبل از ملاقات برمی‌گردد. به دلیل ترافیک سنگین مسیر پرتوریا_ژوهانسبورگ کمی زودتر راه افتادیم تا بدون تأخیر به محل ملاقات برسیم. آن روز بر خلاف معمول مسیر خلوت بود و ما ۱۰ دقیقه زودتر به محل ملاقات رسیدیم.
بیشتر از همین خاطرات بخوانید: خانم ابتکار در تحلیف امبکی- بخش پایانی
وقتی موسی راننده سفیر اعلام کرد نزدیک محل ملاقات هستیم، برای پرهیز از انتظار برای ملاقات، از او خواستم وارد محل ملاقات نشود و با دور زدن وقت را بگذراند تا ساعت ۱۱ که زمان ملاقات است وارد شویم.
من این تصمیم را بنا بر رسم دیپلماتیک گرفتم که انتظار پشت در ملاقات را برنمی‌تابند و پس از ۱۵ سال اعتراف میکنم عدم شناخت از شخصیتی که با او ملاقات داشتم باعث این تصمیم شد. شاید هم نوعی غرور بود و فکر میکردم چون سفیر جمهوری اسلامی هستم، حفظ شأن کشورم منوط به این است که زیاد معطل نشوم. نمی‌دانم واقعا چه عاملی باعث این تصمیم شد اما هرچه بود اشتباه بزرگی مرتکب شدم.
منبع: برگرفته از کتاب با ماندلا در سرزمین رنگین کمان
خاطرات جاوید قربان‌اوغلو سفیر اسبق ایران در آفریقای جنوبی
