مهستان؛ مطالعات ارنستو چه‌گوارا از داستانهای تخیلی به سمت کتابهایی سوق یافته بود که بیشتر محتوای اجتماعی داشت.
درواقع به قول یکی از دوستانش، همه چیز برای ارنستو از ادبیات شروع شد.
اکنون ارنستو مشغول خواندن داستانهای نویسندگانی مانند فاکنر، کافکا و سارتر بود.
در زمینه شعر، اشعار گارسیا لورکا، ماچادو و آلبرتی، شعرای جمهوری اسپانیا و همچنین اشعار ترجمه شده والت ویتمن و رابرت فراست را می‌خواند در حالی که پابلو نرودا همچنان محبوب همیشگی او بود.
او اشعاری را می‌خواند که عموما در زمینه‌های اجتماعی، نابرابری و ظلم‌هایی بود که به سرخپوستان میشد.
عامل دیگری که در شکل‌گیری شخصیت ارنستو نقش داشت مادرش سلیا بود. سلیا بدون توجه به طبقه اجتماعی، افراد مختلف را در خانه‌اش گرد هم می آورد.
در خانه این زن نقاشان دوره‌گردی که برای امرار معاش کفش واکس می‌زدند، شاعران گردشگر اهل اکوادور یا استادان دانشگاه رفت و آمد داشتند و بسته به آنکه چقدر تنگدست بودند، یک هفته یا حتی یک ماه آنجا اقامت میکردند.
«باغ وحش انسانی شگفت انگیزی بود.»
منبع: برگرفته از کتاب چه‌گوارا زندگی یک انقلابی
