مهستان؛ ادبیات و تاریخ معاصر ایران قطعا خیلی چیزها را کم داشت اگر در چهارمین روز دی ماه سال ده از سده چهاردهم خورشیدی، احمد اعطا (محمود) در اهواز چشم به جهان نمیگشود.
وی، نمونهای مجسم از نویسندگان و اهالی فرهنگ در ممالک انقلابیست. جماعتی که پیش و پس از وقوع انقلاب در سرزمینشان، اگر از اعدامها و قتلهای سیاسی جان به در برده باشند در فاصله محبوس بودن در یک رژیم تا مغضوب بودن در رژیم دیگر سرگردانند.
احمد محمود با نوشتن در سبک رئالیسم اجتماعی، برای مخاطب امکان لمس فراز و نشیبهای تاریخی و تحولات اجتماعی و سیاسی ایران در فاصله دهه بیست تا سالهای پس از جنگ هشت ساله با عراق را فراهم میکند.
«همسایهها»، «داستان یک شهر»، «زمین سوخته»، «مدار صفر درجه» و «درخت انجیر معابد» از جمله آثار خواندنی به جامانده از وی است.
طنز تلخ سرگذشت حرفهای محمود این است که «همسایهها»، به عنوان اولین رمان نویسنده با آنکه از بدو نگارش در سال ۱۳۵۳ تاکنون اسیر توقیف بوده، هنوز یکی از پرشمارگانترین و دارای بیشترین ترجمه در میان آثار ادبیات فارسی به شمار میرود.





