مهستان؛ برای مراسم تحلیف آقای امبکی از مقامات و رؤسای سایر کشورها دعوت شده بودند.
در بین سفرای مقیم این بحث مطرح بود که چه مقامی از کشورشان در مراسم تحلیف شرکت خواهد کرد.
چندین بار از طریق وزارت خارجه از تهران استفسار کرده بودم، اما جواب روشنی دریافت نکردم. امبکی اگرچه در دولت آقای ماندلا معاون رئیس جمهور بود اما از نظر گرایش سیاسی و اولویت هایش در روابط خارجی برای ما چهره ناشناختهای به شمار میرفت و بیتردید تفاوتهای فراوانی با ماندلا داشت.
ضمن اینکه او خاطره تلخی نیز از ایران در ذهن خود داشت.
باید کاری میکردیم که در همان اولین روزهای شروع دوره ریاستجمهوری بر او تأثیر بگذاریم.
با شناختی که از آقای خاتمی داشتم، مطمئن بودم که در مراسم تحلیف آقای امبکی شرکت نخواهد کرد.
طی تماسهایی که با دفتر ریاستجمهوری داشتم و با مکاتباتی که انجام دادم، تلاش کردم یکی از مقامات ارشد و سطح بالا به این مراسم بیاید تا تجربه مراسم تحلیف آقای ماندلا تکرار نشود.
این از وظایف دیپلماتهاست در اینگونه موارد نهایت دقت را داشته باشند. د
خالت سفیر در اینگونه موضوعات در حقیقت، نوعی مدیریت روابط کشورهاست. گزینه من برای حضور در این مراسم خانم دکتر معصومه ابتکار تنها معاون زن دولت آقای خاتمی بود. میدانستم که در آفریقای جنوبی، زنها در کانون توجه قرار دارند…
منبع: برگرفته از کتاب با ماندلا در کشور رنگین کمان
خاطرات جاوید قرباناوغلی سفیر اسبق ایران در آفریقای جنوبی
