مهستان؛ خاطرات سیدحسین نصر: از اواخر قاجار یک عده از متجددان میگفتند علت عقب ماندگی ما خط فارسی است. مزخرفاتی میگفتند که قابل تصور نیست.
در دوره رضاشاه هم عده‌ای دنبال تغییر خط فارسی بودند که امثال فروغی اجازه ندادند. در سالهای حدود ۴۸ دوباره این مسئله مطرح شد که فشار آمریکایی‌ها هم پشت آن بود و مجله تهران مصور بانی کار شده بود و هر هفته یک مقاله راجع به این موضوع می‌نوشت که علت عقب ماندگی ایران بخاطر خط فارسی است.
بیشتر از همین خاطرات بخوانید: فعالیت در دانشگاه آریامهر
یک عده مثل سعید نفیسی را هم علم کرده بودند که طرفدار تغییر خط بودند. منکه طبعا مخالف این کار بودم تصمیم گرفتم هرطور شده جلوی این کار را بگیرم. خلاصه پیش شاه رفتم. شاه گفتند چه شده باز؟
چون من درخواست ملاقات کرده بودم همینجور با همین لحن پرسیدن چه شده باز؟ چه کار داری؟
گفتم یکی از مهمترین فاجعه‌های دارد در ایران رخ میدهد. گفت چیست؟ گفتم مسئله تغییر خط است. با این کار بطور کلی از میراثمان منقطع میشویم.
در ترکیه بعد از شصت سال بیشتر متون دوران عثمانی در دسترس مردم نیست و تاریخشان منقطع شده. توضیحاتی دادم و مثالهایی زدم که تغییر خط اصلا تاثیری در پیشرفت ندارد. شاه خندیدند و گفتند خوب شد اینها را گفتی.
من در دنیا یک هنر دارم و آن خط خوب است، (خط شاه واقعا هم قشنگ بود) اگر این خط عوض شود این یک دانه هنر من هم از بین میرود، از اینجا بروید بیرون بگویید دیگر این بحث را ختم کنند.
منبع: برگرفته از کتاب حکمت و سیاست
خاطرات دکتر سیدحسین نصر
