مهستان؛ هفته‌هاست از هیاهوی صلح اوکراین و روسیه می‌گذرد و میدان نبرد میان مسکو و کی‌یف در وضعیتی ایستا و بدون پیشرفت قابل‌توجه باقی مانده است.
هرچند گهگاه خبرهایی از این منطقه یا از پایتخت‌های اروپایی به بیرون درز می‌کند، اما عملاً تغییر میدانی رخ نداده است.
در پس این سکوت، هر دو طرف به‌نظر می‌رسد در حال بازنگری تاکتیکی‌اند.
اروپا، که هرچه بیشتر از آغاز جنگ می‌گذرد با فرسایشی‌تر شدن آن روبه‌روست، نسبت به تعهدات آمریکا دچار تردید عمیق‌تری شده و بازنگری در راهبرد ناتو و استقلال عمل در سیاست امنیتی را ضروری‌تر می‌بیند.
در سوی دیگر، دولت ترامپ که در ابتدا با وعده‌های صلح و ضرب‌الاجل‌های «دو‌هفته‌ای» وارد شد، اکنون در سکوت و بی‌عملی فرو رفته است؛ هرچند نشانه‌هایی از تحرکات جدید واشنگتن در آسیای میانه به چشم می‌خورد.
برای مسکو نیز این جنگ هرچند فرسایشی شده، اما پوتین همچنان بر تضمین‌های امنیتی غرب، محدودیت ناتو در مرزهای روسیه و حفظ کنترل بر دونباس پافشاری دارد.
سکوت فعلی کرملین، بیش از هر چیز، نشانه‌ای از بازنگری در روش‌ها و احتمالا آماده‌سازی برای تغییر در میدان است.
در چنین شرایطی، تنها دو مسیر پیشِ‌رو دیده می‌شود: یا تشدید دوباره درگیری‌ها برای کسب دست برتر در مذاکرات، یا حفظ وضعیت فرسایشی کنونی تا زمان فراهم‌شدن موازنه‌ای تازه.
آینده، شاید زمانِ بازنگری استراتژیک برای هر سه قدرت « مسکو، واشنگتن و اروپا » باشد.
