مهستان؛ عباس عبدی در یادداشت «سمیه یا سهمیه؟» سیاست سهمیه آموزشی و سهمیه‌های استخدامی را نماد عدالت‌نمایی وارونه در ایران می‌داند. سهمیه‌هایی که خواه ناخواه منجر به رانت می‌شود.
او می‌گوید این سیاست‌ها، مانند قیمت‌گذاری بنزین، به نام حمایت از محرومان اجرا می‌شوند. در عمل به تضعیف رقابت، رواج رانت و گسترش بی‌سوادی منجر شده‌اند.
عبدی با ذکر نمونه‌ای از آزمون استخدامی بانک مرکزی نشان می‌دهد که داوطلبان با نمرات بسیار پایین‌تر صرفاً به دلیل سهمیه آموزشی یا استخدامی پذیرفته می‌شوند.این در حالی است که افراد شایسته‌تر کنار گذاشته می‌شوند. نتیجه‌ای که نهادهای تخصصی کشور را از نیروهای کارآمد تهی می‌کند.
او بر این باور است که عدالت واقعی باید در فرصت‌سازی پیش از رقابت تحقق یابد، نه در تحریف نتایج آن. همان‌طور که در ورزش کسی با تخفیف در رکورد قهرمان نمی‌شود.
عبدی با اشاره به تفاوت چشمگیر رتبه‌های داوطلبان سهمیه‌ای و آزاد در رشته‌های پزشکی، این نظام را عامل زوال علمی و مدیریتی کشور می‌خواند. او تأکید می‌کند تنها راه اصلاح، حذف کامل سهمیه‌ها و جایگزینی آن با حمایت‌های واقعی برای توانمندسازی اقشار ضعیف است.
