مهستان؛ تیم هسته‌ای در سفر به بروکسل، دو دور مذاکره انجام داد. در دور نخست، به توافقی کلی دست یافت مبنی بر اینکه ایران تعلیق را در چارچوبی که آژانس تعریف کرده، بپذیرد و آنها هم پرونده هسته‌ای را در ژوئن ۲۰۰۴ از دستور اضطراری شورای حکام خارج کنند.
پس از موافقت سران در تهران با کلیات این طرح، افراد تیم در بروکسل در دور دوم مذاکرات به توافق نهایی رسیدند. بر اساس این توافق، اروپا دو نکته مهم را پذیرفت:
۱. موارد اعلام شده از سوی ایران، بر اساس پادمان است و سایر موارد مطابق با پروتکل الحاقی اعلام خواهد شد. از این طریق از بحران ناشی از عدم اعلام P2 جلوگیری شد.
بیشتر از این خاطرات بخوانید: بروکسل و کنترل بحران (بخش سوم- نخستین سفر به پاریس)
۲. سه کشور اروپایی برای بازگشت روابط ایران و آژانس به شرایط عادی و بسته شدن پرونده ایران در اجلاس ژوئن، تمام تلاش خود را به‌کار گیرند.
ایران پذیرفت که ساخت قطعه و مونتاژ را به حالت تعلیق درآورد. مذاکرات بین طرفین برای رسیدن به توافق در مورد تضمین‌های بلند مدت مربوط به برنامه صلح آمیز هسته‌ای ایران، صورت پذیرد.این دو مورد درواقع بندهای اصلی توافق بروکسل بود.
برگرفته از کتاب امنیت ملی و دیپلماسی هسته‌ای
خاطرات حسن روحانی
