مهستان؛ بلافاصله پس از دستگیری سعادتی مجاهدین با من تماس گرفته و خواستار آزادی سعادتی شدند.
رابط مجاهدین در این قضیه عباس داوری بود و علاوه بر آن خانم ناهید جلال‌زاده همسر سعادتی نیز قضایا را بطور مستمر پیگیری می‌کرد.
من در مقابل درخواست عباس داوری و مجاهدین مبنی بر آزادی بی‌قید و شرط سعادتی واکنش نشان دادم و تا حدودی به داوری توپیدم که ما شما را یک سازمان خالصاً ملی و برخلاف حزب توده، غیر متکی به قدرت خارجی می‌دانستیم و حالا می‌بینیم که شما غوره نشده مویز شده‌اید؟! و بدون داشتن مسئولیت، اطلاعات سری کشور را به بیگانه داده‌اید؟!
بیشتر از این خاطرات بخوانید: دستگیری محمدرضا سعادتی ( بخش اول)
به دنبال انتقال این نظرات، مسعود رجوی با من تماس گرفت و به من گفت عباس به هنگام انتقال نظرات من به رهبری مجاهدین به گریه افتاده بود.
از آن تاریخ به بعد خانم جلال‌زاده به منظور آزادی سعادتی من را خیلی تحت فشار قرار داد.
علاوه بر آن بر سر این موضوع، مذاکرات متعددی میان شورای انقلاب و رهبری مجاهدین صورت گرفت.
در آن جلسات معمولا مسعود رجوی و موسی خیابانی از سوی مجاهدین و آقایان اردبیلی، بهشتی، خامنه‌ای، هاشمی و من از سوی شورای انقلاب شرکت می‌کردیم.
در آن جلسات، مجاهدین علاوه بر بحث سعادتی، مسائل دیگری نیز مطرح می‌کردند. از جمله اسنادی پیرامون برخی همکاران سابق ساواک که پس از انقلاب سعی در نفوذ در ارگانهای انقلاب یا سایر ادارات داشتند را به شورای انقلاب ارائه می‌کردند.
همچنین اطلاعاتی پیرامون جلسات مخفی نیروهای درون ارتش به شورای انقلاب می‌دادند. این جلسات تا حدود یک سال ادامه داشت.
در جریان همین مذاکرات مسئله سعادتی نیز تا حدودی روشن شد، ولی مجاهدین اصرار داشتند که سعادتی در دوران بازداشت شکنجه شده و باید این مسئله پیگیری شود…
برگرفته از کتاب نیم قرن خاطره و تجربه
خاطرات عزت‌الله سحابی
