مهستان؛ مسئله دیگری که در کویت و امارات دنبال کردم، این بود که توافق امنیتی بین کشورهای شورای همکاری، عراق و ایران، بر مبنای بند ۸ قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت به عمل آید.
بند هشتم قطعنامه خواستار آن است که بین ایران و عراق و کشورهای منطقه، در مورد امنیت منطقه ترتیبات همکاری امنیتی شکل گیرد.
بر این مبنا گفتم مناسب است ما با هر کشوری ابتدا دوجانبه کار کنیم، وقتی دو جانبه به تفاهم رسیدیم، بعد به صورت جمعی اقدام کنیم، یمن هم میتواند داخل این مجموعه باشد.
در کویت، شیخ صباح پذیرفت و گفت در کلیت مشکلی نداریم. من خصوصی به او گفتم اگر برفرض از ایران نگرانی دارید، راهش این است که کل منطقه با هم به ائتلاف برسند.
بیشتر از همین خاطرات بخوانید: سفر به کشورهای عربی منطقه (بخش دوم)
آنوقت توافق صلحآمیز هستهای ما نیز به نفع پیشرفت، توسعه،و افزایش قدرت کل منطقه خواهد بود. در امارات هم با شیخ خلیفه صحبت کردم. گفت من حرفی ندارم و میتوانیم در این زمینه مذاکره کنیم.
در یمن هم در ملاقات با رئیسجمهور، بیشتر بحث به موضوع حوثیها و روابط دوجانبه گذشت. او گفت در مورد هستهای ما با شما هیچ مشکلی نداریم. فقط چرا به حوثیها کمک میکنید و اسلحه و امکانات میدهید؟
گفتم این اخبار بیاساس است، ولی ما حاضریم در حلوفصل این قضیه به شما کمک کنیم.
او گفت اگر آماده کمک هستید، استقبال میکنیم. در مورد داستان توافق امنیتی منطقه نیز بهگرمی استقبال کرد و اشتیاق فراوانی نشان داد.
با وزیر امور خارجه یمن نیز که فرد پخته و مودبی بود، مذاکرات مفصل و مفیدی داشتیم.
برگرفته از کتاب امنیت ملی و دیپلماسی هستهای
خاطرات حسن روحانی
