مهستان؛ زهرا باقری شاد: همه کشتهشدگان ناوچه دنا جوان بودند. آنها هم مانند همه غیرنظامیان کشتهشده در حملات آمریکا و اسرائیل، با دست خالی هدف قرار گرفتند. از ارتشی بودن، فقط لباس سفید نیروی دریایی را بر تن داشتند و سوار بر ناوچهای بودند که حتی سلاح و مهمات حمل نمیکرد. شاید به کار بردن واژه «مظلوم» درباره ۱۰۴ خدمه کشتهشده ناوچه دنا بیراه نباشد. آنها هم در عملیات «مفرح» ارتش آمریکا کشته شدند و هم آنگونه که باید و شاید، این جنایت مورد توجه رسانهها و بهویژه افکار عمومی قرار نگرفت. حتی برخی، از جمله نور پهلوی، دختر رضا پهلوی، از ترامپ بابت این اقدام تشکر کردند.
سیزدهم اسفند ۱۴۰۴، در نخستین هفته حمله نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران، ناوچه دنا غرق شد. اما نه؛ بهتر است فعل دقیقتری به کار ببرم: سیزدهم اسفند ۱۴۰۴، آمریکا ناوچه دنا را دو بار با اژدر هدف قرار داد و ۱۰۴ نفر از خدمه آن را کشت.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در واکنش به این حمله گفت از مسئولان نظامی کشورش پرسیده است چرا «آنها را کشتیم؟ چرا آنها (کشتیها) را نگرفتیم و از آنها در نیروی دریایی خودمان استفاده نکردیم؟» و یکی از ژنرالها در پاسخ گفته بود ترجیح دادهاند این کشتی را غرق کنند، چون «خیلی مفرحتر» است.
پس بهتر است جمله را دقیقتر بگویم: سیزدهم اسفند ۱۴۰۴، آمریکا ناوچه دنا را به شکلی «مفرحتر» دو بار با اژدر هدف قرار داد و ۱۰۴ نفر از خدمه آن را کشت. گفته میشود در میان کشتهشدگان، اجساد ۲۰ نفر هرگز بازیابی نشد.
ناوچه «دنا» متعلق به نیروی دریایی ارتش ایران، در جریان بازگشت از یک مأموریت دریایی بینالمللی در اقیانوس هند و در نزدیکی سواحل سریلانکا، هدف حمله آمریکا قرار گرفت. این اقدام باعث شکلگیری بحث گستردهای درباره احتمال نقض قوانین بینالمللی توسط ایالات متحده، بهویژه کنوانسیون دوم ژنو شد؛ از جمله این ادعا که نیروهای آمریکایی بدون تلاش برای نجات بازماندگان، محل حادثه را ترک کردهاند.
آدمیرال آرون پراکاش، فرمانده پیشین نیروی دریایی هند، این حمله را از جنبههای مختلف «تکاندهنده» توصیف کرد و گفت:
«این کار تا حدی شبیه خیانت از سوی آمریکاست؛ اینکه در یک رویداد صلحآمیز در کنار نیروی دریایی ایران شرکت کنند، جایی که فضای همدلی و دوستی وجود دارد و بعد، بهمحض خروج کشتی ایرانی از بندر، آن را غرق کنند. آنها میتوانستند این اقدام را به تعویق بیندازند تا هند دچار چنین شرمساریای نشود. هدف قرار دادن مهمان هند که تهدید فوریای ایجاد نمیکرد، احساس بسیار بدی در من به جا گذاشته است.»
اما کشتهشدگان ناوچه دنا چه کسانی بودند؟ شاید شما هم تصاویر و ویدئوهایی از خدمه دنا دیده باشید، اما احتمالاً در ذهن بسیاری فقط عبارت «نظامی» پررنگ است. بله، خدمه دنا نظامی بودند؛ نیروی دریایی ارتش ایران بودند. اما روزی که آمریکا به آنها حمله کرد، حتی مسلح نبودند و بر اساس پروتکل رزمایشی که در آن شرکت کرده بودند، اجازه نداشتند هیچ مهماتی در کشتی داشته باشند.
آمریکا دو اژدر به سمت دنا شلیک کرد. نخستین اصابت، ساعت ۳:۲۵ بامداد، به پروانه ناوچه برخورد کرد و باعث شد شناور از حالت عملیاتی خارج شود، اما تلفاتی در پی نداشت. همه کشتهشدگان در اصابت دوم جان خود را از دست دادند. دنا تنها در عرض دو تا سه دقیقه پس از حمله آمریکا غرق شد.
همه کشتهشدگان ناوچه دنا جوان بودند. از عکسهای منتشرشده از مراسم یادبودشان مشخص است که برخی مجرد بودند، برخی متأهل و برخی نیز پدر بودند. روایتهای مختلفی از همسرانشان منتشر شده که نشان میدهد تا چند روز پیش از حمله آمریکا به ناوچه، با خانوادههایشان، با همسران و فرزندانشان تماس تصویری داشتهاند. یکی از آنها متأسفانه حتی آنقدر زنده نماند که تولد فرزندش را ببیند.
شاید به کار بردن واژه «مظلوم» درباره ۱۰۴ خدمه کشتهشده ناوچه دنا بیراه نباشد. آنها هم در عملیات «مفرح» ارتش آمریکا کشته شدند و هم آنگونه که باید و شاید، این جنایت مورد توجه رسانهها و بهویژه افکار عمومی قرار نگرفت. حتی برخی، از جمله نور پهلوی، دختر رضا پهلوی، از ترامپ بابت این اقدام تشکر کردند.
جان خدمه ناوچه دنا نیز عزیز بود؛ آنها هم مانند همه غیرنظامیان کشتهشده در حملات آمریکا و اسرائیل، با دست خالی هدف قرار گرفتند. از ارتشی بودن، فقط لباس سفید نیروی دریایی را بر تن داشتند و سوار بر ناوچهای بودند که حتی سلاح و مهمات حمل نمیکرد. خدمه ناوچه دنا نیز فرزندان ایران بودند؛ سرمایههای کشور ما که بسیار غریبانه به دست ارتش آمریکا کشته شدند.
