نوبل صلح و سودای دمکراسی و تمنای حمایت خارجی

مهستان؛ نوبل صلح ۲۰۲۵ به ماریا کورینا ماچادو رهبر اپوزیسیون ونزوئلا اهدا شد.
ماچادو در سال ۲۰۰۲ یکی از مؤسسان سازمان مدنی «سوماتِه» سازمانی برای نظارت بر انتخابات و ترویج شفافیت سیاسی بود.
بستر سیاست‌ورزی ماچادو انتخابات بوده است؛ او در ۲۰۲۴ بیش از ۹۰٪ آرا انتخابات مقدماتی اپوزیسیون را کسب کرد اما مادورو صلاحیت او را برای انتخابات ریاست‌جمهوری رد کرد. با این حال او به جای انزوا، از نامزد جایگزین اپوزیسیون، ادموندو گونزالِز حمایت کامل کرد. این اقدامش، تعهد او به دموکراسی و تغییر صلح‌آمیز قدرت تعبیر شد و حمایت کشورهای غربی به ویژه امریکا را به دست آورد.
نرگس محمدی و رضا پهلوی در پیام‌هایی جداگانه دریافت این جایزه را به او تبریک گفته و بر دمکراسی و همبستگی دو ملت اشاره کرده‌اند.
اگر ماچادو تفاوت‌های زیادی با پهلوی دارد اما به نظر در یک چیز با هم شباهت نسبی دارند؛  و آن تکیه بر حمایت خارجی برای تغییر است.
جایزه نوبل دست‌کم تاکنون برای ایرانیان دمکراسی به ارمغان نیاورده است، باید دید آیا تمایزهای این سیاست‌مدار سرسخت صاحب مدال صلح منجر به دمکراتیک شدن ونزوئلا می‌شود؟