وحشت میانجی‌ها از چشم‌انداز هولناک نبرد سوم؛ نتانیاهو و ترامپ در بند چیزی نیستند!

مهستان؛ تکاپوهای ممانعت از آغاز دوباره جنگ از کشورهای منطقه فراتر رفته و کشورهای اروپایی را نیز فراگرفته است. وزیر خارجه آلمان گفته است که آماده‌ایم با ایران مذاکره کنیم و نشست اروپاییان در استانبول با کشورهای پاکستان، مصر، ترکیه و عربستان و تمرکز بر اینکه مسئله ایران به شکل دیپلماتیک حل و فصل شود همه ناشی از نگرانی‌ها از شدت جنگ آینده است. در واقع جنگ بعد بسیار کم‌احتمال است که ابعاد آن همچون جنگ ۴۰ روزه باشد و به احتمال قوی حمله به زیرساخت‌های انرژی بخشی از سناریوی جنگی تلاویو-واشنگتن است. مقامات ایران هم تهدید کرده‌اند پاسخ خود را در ۹ کشور دیگه خواهند داد و مهمتر از آن حمله به کابل‌های فیبر نوری اینترنت جهانی را به بانک اهداف خود اضافه کرده است. هدفی که در صورت وقوع می‌تواند بخش‌های مهمی از جهان را به یک خاموشی ارتباطاتی بکشاند.
اما آنچه ایران بعنوان یک هدف حمله انتخاب کرده صرفا از سر انتقام‌گیری کور نیست بلکه پاسخی است به تلاویو که نقطه قوت اقتصاد آن کشور در معرض ویرانی قرار می‌گیرد. به عبارتی همانطور که اسرائیل با تهدیدات افراطی خود از ویرانی زیرساخت‌های نفت و انرژی ایران می‌گوید که به نحوی اقتصاد ایران به آن وابسته است. تهران نیز بر از بین بردن کابل‌های اینترنت جهانی دست گذاشته است. کابل‌هایی که بخش قابل توجهی از آن‌ها از آبراهه‌های هرمز و باب‌المندب می‌گذرد که در حال حاضر به نحو نسبی در کنترل این کشور است.
در واقع اسراییل با اقتصادی‌ دانش‌بنیان و پیشرو در حوزه‌هایی مانند هوش مصنوعی، نرم‌افزار، امنیت سایبری و نیمه‌رساناها به اینترنت جهانی وابستگی بالایی دارد.
بنابراین ابعاد جنگ بعدی که در صورت وقوع حتما به زیرساخت‌های کشورهای منطقه می‌رسد، مستعد است که اقتصاد کل دنیا را به فروپاشی برساند.
نبود اینترنت در کنار نبود انرژی و مواد اولیه و کودهای شیمیایی برای کشاورزی عملا چیزی از اقتصاد جهانی برجای نمی‌گذارد.
اگرچه کشورهای زیادی در تلاشند تا مانع از این جنگ هولناک شوند، سابقه نتانیاهو و ترامپ نشان می‌دهد که در وسوسه قمارهای بزرگ سیاسی و نظامی اعتنایی به دغدغه‌های دیگران ندارند.