مهستان؛ هفتاد و هفتمین جلسه کمیته عالی هسته‌ای یک روز پس از ابلاغ سیاست کلی به اینجانب در ۸۴/۲/۷ تشکیل شد. در این جلسه، بررسی آخرین وضعیت و احتمالاتی که راجع به جلسه آتی کمیته راهبری در لندن در نظر داشتیم و همچنین راهکارهای پیش رو در دستور کار قرار داشت.
در این جلسه یکی از اعضای تیم مذاکراتی معتقد بود که پرسش‌های اروپایی‌ها جهت‌دار است و آنها خواسته‌اند نشان دهند که تضمین‌های مطرح‌شده در طرح ایران، در واقع، تضمین عینی نیست.
همچنین مطرح شد که در سفر اخیر دبیر کمیته سیاسی دبیرخانه به مسکو، روس‌ها پیشنهاد کرده‌اند که شرکت مشترکی برای تولید سوخت بین ایران و روسیه تشکیل شود، به نحوی که تولیدات UCF اصفهان به روسیه منتقل شود و در آنجا غنی‌سازی شود و بعد به‌عنوان سوخت نیروگاه‌های ایران به‌داخل کشور برگردد.
فعلا راجع به نطنز چیزی نگفته‌اند، بنابراین، خوب است با آنها مذاکره کنیم تا بهتر با جزییات آن آشنا شویم. یکی از اعضای تیم مذاکره‌کننده گفت بحث روسیه ممکن است بدون هماهنگی با اروپا نباشد و به‌نوعی با آنها هماهنگ شده باشد. می‌توان UCF اصفهان را راهاندازی کرد و به‌سختی در مورد پایلوت نطنز هم به توافق رسید، مشروط بر اینکه راهاندازی بخش صنعتی نطنز به یکی، دو سال دیگر موکول شود.
بیشتر از این خاطرات بخوانید: دیدار سرنوشت‌ساز
در نهایت قرار شد ما در لندن روی طرح چهارمرحله‌ای خود پافشاری کنیم، به این صورت که از یکسو تا آخر ماه ژوئن ۲۰۰۵، پروتکل در دولت تصویب شود، چرخه سوخت کشور به عنوان چرخه باز، یعنی بدون بازفراوری اعلام گردد و لایحه‌ای را برای منع تولید سلاح‌های کشتار جمعی تدوین کنیم و از سوی دیگر، UCF اصفهان از اول ماه ژوئن ۲۰۰۵ راهاندازی شود. اگر آنها اصرار کردند بازرسان در اصفهان مستقر شوند، ما انعطاف نشان دهیم.
پس از اینکه این مطالب به آنها اعلام شد، حداکثر دو هفته به آنها مهلت می‌دهیم و اگر بعد از آن، موافقت نکردند، UCF اصفهان را یکجانبه راهاندازی می‌کنیم.
از نظر سیاسی هم مناسب است نماینده‌ای از طرف رئیس‌جمهور با سه کشور اروپایی، به‌ویژه فرانسوی‌ها، صحبت کند. نامه‌ای هم برای رئیس عدم تعهد بنویسیم.
همچنین راه‌حل جایگزین با چند کشور مورد نظر(آفریقای جنوبی و چند کشور دیگر همسو) هم دنبال شود. طبق این طرح قرار بود که در فرایند شکست تعلیق، اولا، کاری نکنیم تا پرونده به شورای امنیت ارجاع شود و اجماعی علیه ما شکل بگیرد، ثانیا، باید تلاش کنیم مراحل بعدی کار و غنی‌سازی با یک نوع هماهنگی با سه کشور صورت بگیرد.
برگرفته از کتاب امنیت ملی و دیپلماسی هسته‌ای
خاطرات حسن روحانی
