مهستان؛ وضعیت سرگیجه‌آور به نهایت خود رسیده است. ساعت‌ها پر شتاب می دوند و امکان مصالحه هر آینه دورتر و مبهم‌تر می‌شود.
منابع متعدد ایرانی از پابرجا بودن عزم هیئت ایرانی برای عدم ورود به اسلام آباد می‌گویند و دلیل آن را نیز زبان تهدید آمیز و محاصره دریایی طرف آمریکایی عنوان کرده‌اند و از آن سو مقامات پاکستانی اظهار خوشبینی کرده‌اند که در نهایت تهران به دور دوم مذاکرات خواهد پیوست.
طرف آمریکایی نیز اگرچه از اعزام هیئت خود به پاکستان سخن گفته ولی حضور معاون اول خود را بطرزی عجیب در هاله‌ای از ابهام نگه داشته است.
حضوری که به نظر از شروط غیررسمی ایران برای آتش‌بس و آغاز مذاکرات بوده است.
آنچه بر روی صحنه در حال ارائه شدن است تنها از ساعات شومی می‌گوید که بسرعت بسوی آغاز ویرانگری مجدد دوان است.
اما سیاست واقعی عموما بیشتر از آنکه روی صحنه باشد در پشت آن مسیر نهایی خود را تعیین می‌کند. منابع رسمی در ایران از سرگیری محدود پروازها را اعلام کرده‌اند و همچنین از بازگشایی بورس در چند روز آینده سخن به میان آورده‌اند.
برقراری هر دوی این موارد تنها با داشتن چشم‌اندازی از صلح و یا عدم جنگ است که می‌تواند ممکن شود.
از این رو اگر چه خبرهای اصلی ما را بسرعت بسوی دور دوم نبرد هدایت می‌کند ولی خبرهای فرعی گویی از طریق دالان‌های پشتی راهی بسوی میز مذاکره می‌گشایند. باید منتظر ماند تا ببنیم کدام راه در نهایت به مقصد می‌رسد؟
