مهستان؛ ۲۳ سال از آغاز مذاکرات هسته‌ای می‌گذرد. نوزادانی که در سال ۱۳۸۱ به دنیا آمدند، حالا جوانانی ۲۳ ساله هستند.
بیش از دو دهه زیستن در سایه تحریم و مذاکره و جنگ جامعه ایران را فرسوده است. شاید در میان شهدای ناآرامی‌های چند هفته پیش جوانانی بوده باشند که همزمان با شروع این پرونده دیده به جهان گشودند و بی آن که پایان آن را ببینند چشم بر این جهان بستند؛ پرونده‌ای که هستی و آینده آنها را به تاریکی برد.
باری؛ کار تنش میان ایران و آمریکا به مذاکره در استانبول رسید. در ایران علی لاریجانی با اختیار تام مسئولیت پرونده را بر عهده دارد.
احتمالا هم او بود که تنش را در هفته‌های اخیر به اوج رساند و نقش «مرد دیوانه» را به کمال بازی کرد. تا آن جا که پهپادهای ایرانی را بر بالای ناو آبراهام لینکلن بفرستد. استراتژی او در دوره قبل مسئولیتش هم به اوج رساندن تنش و بعد چرخش در آخرین لحظه بود.
از آن سو استیو ویتکاف به استانبول خواهد آمد. شاید جرد کوشنر داماد ترامپ هم او را همراهی کند. این دو معماران صلح در غزه هستند. با نمایش‌های پرسروصدایی که ترامپ عاشق آنهاست تا یک دستاورد کوچک را بزرگنمایی کند.
نمایندگان عربستان و پاکستان و امارات عربی و مصر و عمان هم در نشست حاضرهستند. همه آنها به جز امارات با جنگ میان ایران و آمریکا به شدت مخالفند و سایه ترس هژمونی نتانیاهو در غیاب ایران، آنها را به همراهی بیشتر با تهران کشانده است.
امارات استثنای این داستان است که بازی‌هایش فغان ریاض را هم درآورده است و محمد بن زاید به نظر متحد بزرگ اسرائیل شده است!
حضور این همه کشور شاید برای ایران تضمین بیشتری برای جلوگیری از فریبکاری و عهدشکنی مجدد آمریکاست. برای آمریکا هم محکم‌تر کردن نظمی منطقه‌ای که به دنبال آن است تا بار هزینه‌هایش را کمتر کند و البته برای ترامپ نمایش برپا کند.
۱۲ سال قبل به جای این کشورها، اروپایی‌ها در مذاکرات حاضر بودند. اروپایی که حالا از میانجی بین ایران و آمریکا به دشمن سرسخت و انتقام‌جو بدل شده است.
در مقام رییس نشست، رجب طیب اردوغان خواهد نشست. رهبر و معمار محور اخوانی. به جای فدریکا موگرینی ایتالیایی. اردوغان حالا قصد دارد به کاستن از تنش میان آمریکا و محور مقاومت کمک کند تا مبادا در آینده محور اخوانی را در مقابل اسراییل تنها ببیند.
شرکت این همه کشور در هر نشستی می‌تواند تضمین موفقیت آن باشد. اما در مورد این یک پرونده حتی نشست‌های پر از خوشحالی و تفاهم شورای امنیت و قطعنامه‌های برجام هم تضمین موفقیت نشد و پیش زمینه فاجعه بود.
با این حال شاید علی لاریجانی این بار وقتی در اتاق فرمان مذاکرات استانبول مشغول پیگیری تاکتیک‌های عباس عراقچی باشد، به آن جوانان ۲۳ ساله هم فکر کند. به آنها که شور عشق در سینه داشتند… و در فرسایش سال‌های ایران حالا میهمان خاک شده‌اند… چراغ امید این بار در استانبول روشن شده است!
