مهستان؛ یک روز قبل از ورود آیتالله خمینی به کشور از طریق ارتباط بی‌سیم که برای آن ایام بین تهران و پاریس فعال شده بود به ایشان گفتم ورودشان خطر دارد و فعلاً به صلاح نیست بیایند، اما ایشان نپذیرفتند.
بعد از اتمام تماس به اطرافیان گفتم حتما ایشان چیزی میدانند که ما نمی‌دانیم و به همین خاطر با اطمینان میخواهند به کشور برگردند.
برای مراسم استقبال از ایشان با اینکه از طرف تیم استقبال دعوت نشده بودم اما به فرودگاه رفتم، جمعیت بسیار زیاد و چشمگیر بود.
به محض ورود ایشان متأسفانه با صحنه‌های بدی مثل دست‌بوسی و تملق از ایشان شدم که برایم قابل قبول نبود، چون ما انقلاب کرده بودیم که دیگر شاهد این صحنه ها نباشیم.
به همین خاطر در گوشه‌ای روی زمین نشستم و به حلقه اول استقبال کننده‌های از ایشان نزدیک نشدم.
به دلیل فضای به وجود آمده کمی هم فشارم بالا رفت و امکان حضور در بهشت زهرا را پیدا نکردم و زودتر از فرودگاه خارج شدم و به منزل یکی از دوستان در آن نزدیکی رفتم تا استراحت کنم.
خاطرات شفاهی آیتالله طالقانی از ۱۲ بهمن ۵۷
