مهستان؛ جی. دی. ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، در جریان سخنرانیِ روز استقلال در شهر نیویورک، «صداهای پرهیاهویی» را که دائماً سعی در سیاه‌نمایی و پایین کشیدن آمریکا دارند، هدف انتقاد قرار داد. این اظهارات، یک روز پس از آن ایراد شد که شهردار نیویورک، «زهران ممدانی»، در یک سخنرانیِ تلویزیونیِ جنجالی، مواضعی تند و انتقادی علیه تاریخ ایالات متحده اتخاذ کرده بود.
ونس در مراسم «Sail4th ۲۵۰» که بر عرشهٔ ناو «یو.اس.اس کرساج» (USS Kearsarge) برگزار شد، ضمن تشکر از رئیس‌جمهور ترامپ بابت «احیای این سنت پرافتخار نیروی دریایی»، با نگاهی به انتقاداتِ مطرح شده، گفت:
«شما امروز از چند صدای اندک اما پرهیاهو خواهید شنید که نه با وسواس درباره عظمت ملی ما، بلکه درباره نقص‌های ملی ما سخن می‌گویند. آن‌ها از بی‌قدرتان و محرومان سخن خواهند گفت. آن‌ها به شما خواهند گفت که آمریکا تنها کشور دیگری است که در آن، ضعیفان علیه قدرتمندان می‌جنگند. و اگر آن‌ها اذعان کنند که چیزی در تاریخ ما وجود دارد که باید به آن افتخار کرد، خواهند گفت که این ناشی از این واقعیت است که گاهی اوقات، بی‌قدرتان در یک نبرد با حاصل‌جمع صفر پیروز شده‌اند. آن‌ها در اشتباهند.»
ونس که در اظهاراتش مستقیماً نامی از ممدانی نبرد، به‌نظر می‌رسید کنایه‌ای جدی به این شهردار سوسیالیست زده باشد؛ کسی که روز پیش‌تر در سخنرانی‌اش از پشت میز جرج واشنگتن، بر «نقص‌های» آمریکا تمرکز کرده و با ادبیاتی تند به «مالکانِ بد»، «شرایط نامناسب کار» و آنچه «بومی‌گرایی آمریکایی» خواند، حمله کرده بود.
معاون رئیس‌جمهور در ادامه، به نقد این نگاهِ منفی پرداخت و افزود:
«آن‌ها درباره گناهان آمریکا با خشم و تعصبی همچون یک واعظِ جهنم‌گرا سخن خواهند گفت، اما بدون هیچ‌کدام از آن بخشش یا گذشتی که باید در ایمان مسیحی وجود داشته باشد. این افراد، جوهره آمریکا را بد می‌فهمند. از توماس جفرسون گرفته تا هنری کایزر، آن‌ها این را بد می‌فهمند که ما همگی، با وجود همان نقص‌های بسیار واقعی، لحظاتی از قدرتِ عظیم داریم. که قربانیان و قهرمانانی در درون تک‌تک ما زندگی می‌کنند.»
ونس خطاب به هم‌وطنان خود گفت: «بنابراین، هم‌وطنان آمریکایی من، آنچه در دویست و پنجاهمین سالگرد استقلال آمریکا از شما می‌خواهم این است که نگاهِ دو بُعدی به هم‌وطنان خود را رد کنید و نگاهِ دو بُعدی به کشورتان را کنار بگذارید. این را رد کنید که آمریکا مکانی برای تفکرِ حاصل‌جمع صفر است، زیرا این‌چنین نیست. تاریخ ما، تاریخِ مردمی است که تمدنی عظیم را از دلِ سرزمین وحشی تراشیده‌اند. نگاهی به ملت خود را رد کنید که تنها گناهانش را می‌بیند، نه فیض و عظمتش را.»
در بخش ابتدایی این مراسم، ونس با اشاره به گرمای سوزانِ بندر نیویورک به شوخی گفت که نویسندگان سخنرانی، متنی «۹ ساعته» برای او آماده کرده‌اند: «می‌دانم اینجا دمای هوا ۱۰۰ درجه است، اما نویسندگان سخنرانی من برایم یک سخنرانیِ ۹ ساعته نوشته‌اند، پس امروز روزِ طولانی‌ای خواهد بود.»
او جشنِ دویست و پنجاهمین سالگرد استقلال آمریکا را گواهی بر این دانست که «یک ملت آزاد با عنایتِ خدای قادر متعال چه دستاوردهایی می‌تواند داشته باشد» و افزود: «این بسیار آمریکایی است که دویست و پنجاهمین سالگرد استقلال آمریکا را با به‌نمایش‌گذاشتنِ قدرتِ نیروی دریایی و هوایی‌مان برای دیدنِ جهان جشن بگیریم. امروز، ما ۲۵۰ سال آمریکا را با رویاروییِ بی‌هراس با آینده جشن می‌گیریم.»
ونس سخنان خود را با فراخوانی برای وحدت ملی به پایان رساند: «هر آنچه ما به‌عنوان یک کشور انجام داده‌ایم، با هم انجام داده‌ایم؛ نه به‌عنوان شهروندانی که علیه یکدیگر تقسیم شده‌اند، بلکه به‌عنوان مردمی واحد که برای آینده‌ای مشترک کار می‌کنند. ما باید سهم خود را ادا کنیم تا ۲۵۰ سالِ بعدیِ عظمت آمریکایی را بسازیم. پس به همهٔ هم‌میهنانم می‌گویم؛ به شما افتخار می‌کنم. تولدتان مبارک و تولدِ این ملتِ بزرگ هم مبارک!»
منابع: نیویورک‌پست (New York Post) | کلش‌ریپورتز (ClashReports)
