مهستان؛ در این اجلاس، لحن نطق اروپایی‌ها، با آمریکا و چند کشور حامی آن، کاملاً متفاوت بود و صف آرایی جدیدی بوجود آمده بود.
درست است که من در مصاحبه مطبوعاتی خود به قسمتهایی از قطعنامه ایراد داشتم، اما در مقایسه با قطعنامه سپتامبر، اجمالا آن را خوب ارزیابی می‌کردم.
در عین حال می‌خواستم به مردم هم اطمینان دهم که از بحران تا حد زیادی عبور کرده‌ایم. در همین اجلاس، چند کشور از جمله کره جنوبی، استرالیا، کانادا و ژاپن از مواضع آمریکا حمایت کردند.
پس از اجلاس، نظر ما این بود که در چنین مسئله حساسی نمی‌توان اجازه داد که این کشورها بدون پرداخت هزینه پشت سر آمریکا بایستند و ما هم روابط تجاری با آنها را مثل گذشته ادامه دهیم.
بیشتر از همین خاطرات بخوانید: قطعنامه نوامبر ۲۰۰۳
بنابراین، کاهش روابط اقتصادی با آنها لازم بنظر می‌رسید. لذا پیشنهادهایی را طی گزارشی به سران نظام ارائه دادم که در نهایت با پیشنهاد کاهش روابط اقتصادی، موافقت شد.
در نتیجه، برخی قراردادها را به حالت تعلیق درآوردیم که تا حدی موثر بود، زیرا در اجلاس‌های بعدی برخی از این کشورها خود را از ماجرا کنار کشیدند، گرچه از ما هم حمایت چندانی نمی‌کردند.
برگرفته از کتاب امنیت ملی و دیپلماسی هسته‌ای
خاطرات حسن روحانی
