مهستان؛ فیدل در دومین بیانیه از زندان باز هم روی فاصله خود با کمونیست تاکید کرد و برای این موضوع سروان گوتیرس باریوس عضو عالی رتبه اداره امنیت فدرال و مرد شماره ۳ پلیس مخفی مکزیک را گواه گرفت.
باریوس در آزادی فیدل نقش ویژه‌ای داشت و آنطور که بعدها گفته بود تحت تاثیر عزم و ارده راسخ کاسترو بعنوان یک رهبر آرامانگرا قرار گرفته بود.
درواقع گوتیرس باریوس بعدها در طول ۳۰ سال خدمت خود در پلیس مخفی مکزیک به بسیاری از انقلابیون آمریکای لاتین که حتی برخی از آنها در فهرست سیاه سازمان سیا بودند پناه داده.
کاسترو در بیانیه‌اش دولت آمریکا را متهم کرده بود که دولت مکزیک را تحت فشار قرار داده تا از آزادی او ممانعت کند.
بیشتر از این زندگینامه بخوانید: صداقت خطرناک «چه» در زندان
همزمان با بیانیه کاسترو، ارنستو پاسخ تندی به نامه ملامت آمیز مادرش داد که همراهی او با جنبش انقلابی کوبا را به پرسش کشیده بود.
او گفته بود به محض اینکه از زندان آزاد شود به یکی از کشورهای مجاور مکزیک می‌رود و مانند یک سرباز آماده خدمت، منتظر دستور فیدل می‌ماند.
فیدل در ۲۴ ژوییه و مشروط بر اینکه ظرف دو هفته مکزیک را ترک کند آزاد شد اما ارنستو و کالیکستو به بهانه این که وضعیت اقامت‌شان در مکزیک بغرنج‌تر است در زندان ماندند.
در اواسط اوت ارنستو و کالیکستو پس از ۵۷ روز از زندان آزاد شدند.
ظاهرا فیدل برای آزادی آنها رشوه داده بود. این موضوع باعث شد “چه” به ایلدا بروز دهد که فیدل در راه رفاقت نگرش انقلابی‌اش را زیر پا گذاشت.
او و کالیکستو به دستور فیدل به یک خلوتگاه تعطیلاتی در بیرون پایتخت رفتند و در آنجا با هویت جعلی در یک هتل اقامت داشتند. آنها منتظر دستورات بعدی کاسترو بودند.
برگرفته از کتاب ارنستو چه‌گوارا زندگی انقلابی
