مهستان؛ خاطرات حسن روحانی: پس از اتمام جلسه سران در شب عید فطر ۱۳۸۳، به تیم هسته‌ای اطلاع دادم تا همان شب در منزل، جلسه کارشناسی تشکیل شود تا نامه آژانس را تهیه کنیم.
در مورد متن توافق نامه به آژانس در شب عید فطر تا دیروقت با کارشناسان بحث کردیم. در آن جلسه گفتم این نامه باید حاوی نکات زیر باشد:
۱. در اصفهان تنها فعالیت تبدیل، تعلیق شود و نه همه فعالیت‌ها
۲. فعالیت دستگاهها ادامه یابد تا همه مواد داخل دستگاهها به UF4 تبدیل شود.
این هم به آن معنا بود که عملا تعلیق در اصفهان سه ماه بعد اجرایی می‌شد. در جلسه آن شب، برخی کارشناسان، مخالف این نظرات بودند و می‌گفتند اگر نامه به این صورت به آژانس ارسال شود، احتمالا سه کشور توافق پاریس را امضا نخواهند کرد، چون این نامه به‌نوعی در تضاد با بخشی از توافق پاریس است.
بیشتر از این خاطرات بخوانید: تصمیم نهایی در مورد توافق پاریس (بخش دوم)
من این استدلال را نپذیرفتم و گفتم حتی به قیمت به‌هم خورد توافق، این موارد باید در نامه قید شود.
استدلال من این بود که اگر توافق پاریس اجرا شود و بعد از سه ماه به این نتیجه برسیم که نمی‌توانیم آن را ادامه دهیم، باید بی‌درنگ غنی‌سازی را آغاز کنیم؛ بنابراین، ضرورت داشت همه امکانات فنی آماده باشد. بنابراین نامه‌ای برای آژانس تهیه شد که یک گام فراتر از قولی بود که در جلسه سران داده بودم، یعنی تصریح کردیم کلیه اقدامات اصفهان ادامه خواهد یافت و تنها عملیات تبدیل، موقتا تعلیق می‌شود.
برای عصر روز بعد، سفرای سه کشور را فراخواندم و با حضور تیم مذاکراتی با آنها ملاقات کردم.
در آن ملاقات در رابطه با متن نامه ایران و اظهار گلایه آنها به تیم مذاکراتی و اصرار بر پس گرفتن نامه از آژانس، به سه سفیر گفتم متن نامه ارسالی به آژانس حتی به قیمت شکست توافق پاریس، قابل تغییر نیست.
منبع: برگرفته از کتاب امنیت ملی و دیپلماسی هسته‌ای
خاطرات حسن روحانی
