مهستان؛ محمد باقر قالیباف در یکی از آخرین توییت‌های خود در مورد جنگ و مذاکرات در جریان در بند آخر نوشت: «پیروز هر توافق کسی خواهد بود که از فردای آن بهتر برای جنگ آماده شود.»
آن توییت در فضای رسانه‌ای نوشته شد که اصولگرایان رادیکال فشارها بر تیم مذاکره‌کننده و دولت را به شدت افزایش داده و با طرح خواسته‌های حداکثری در مورد مذاکرات، فضای بدنه اجتماعی اصولگرایان و شرکت‌کنندگان در تجمعات خیابانی را تحت تاثیر قرار داده بودند؛ کاری که هنوز هم با جدیت به آن مشغولند.
در این فضا و برای مدیریت افکار عمومی قالیباف در توییتی بر بی‌اعتمادی به آمریکا، سخن گفتن از موضع اقتدار و آمادگی برای جنگ تاکید کرد؛ یک تکنیک رسانه‌ای که در کوتاه مدت می‌تواند موثر باشد.
این در حالی است که از ابتدای جنگ تقریبا تمام تحلیلگران نزدیک به اتاق جنگ ایران بر این نکته تاکید داشتند که هدف اصلی ایران در این جنگ، منتفی کردن تهدید جنگ‌های بعدی و برداشتن سایه جنگ از کشور است.
به نظر مقامات سیاسی و فرماندهان نظامی در تهران به خوبی دریافته بودند که اداره کشور در سایه تهدید دائمی جنگ تقریبا ناممکن است.
در سایه تهدید مداوم جنگ انتظارات تورمی فوران می‌کند ، سرمایه‌گذاری موثر بخش خصوصی به شدت کاهش می‌یابد، روند خروج ارز از کشور تشدید می‌شود و ارزش پول ملی مدام افت می‌کند. امیدهای اجتماعی رو به کاهش می‌رود، مهاجرت فراگیر می‌شود، وضعیت تعلیقی روان فرسا بر کل جامعه حاکم می‌شود که حتی زیست روزمره را به عذابی دائم مبدل می‌کند.
در سایه روش جنگی اسرائیل و تهدید مداوم ترور مقامات سیاسی و نظامی حتی برگزاری جلسات و اداره روزمره کشور با چالش مواجه می‌شود و این همه به افزایش خشم و نارضایتی عمومی منجر می‌شود که در بزنگاه‌ها فوران می‌کند.
همه این موارد را باید در سایه بیشتر شدن شکاف بین حاکمیت و جامعه، بحران‌های بنیادینی که حیات جامعه ایران را در برگرفته، تحلیل کرد. سایه جنگ هر بحرانی را شدیدتر و هر امیدی را ناکام می‌کند.
باید دقت کرد که ایران علاوه بر همه این مشکلات در معرض جنگ روانی و رسانه‌ای شدیدی هم قرار دارد که هدفش فرسودن روان جامعه ایران و منتفی کردن هر امیدی به تغییر جز از مسیر مداخله خارجی و آشوب است.
از این منظر کار قالیباف در ترسیم چشم‌انداز جنگ مداوم ممکن است یک اقدام تکنیکی موقتی برای مدیریت بخشی از افکار عمومی باشد اما مسیری به سمت یک تله راهبردی است. تکرار هدف استراتژیک قبلی هرگز نباید فراموش شود:
