مهستان؛ تراکم نیروهای نظامی آمریکا در اطراف ایران چنان است که نزدیک‌ترین تحلیل می‌تواند شروع قریب الوقوع جنگ باشد.
ناوهای هواپیمابر، آواکس‌ها، سوخت‌رسان ها و در نهایت جنگنده‌های مرگبار. هر ساعت هم خبری از رسیدن بیشتر نیروها می‌رسد.
در مقابل این تحلیل نزدیک اما یک دیدگاه بدیل هم وجود دارد: تجهیزات در منطقه متراکم می‌شوند تا اگر نتایج مذاکرات با ایران مثبت بود؛ آن چه به دست می‌آید به عنوان نتیجه استراتژی «صلح از طریق قدرت» تلقی شود.
اگر اهمیت نمایش‌های بزرگ برای ترامپ را جدی بگیریم آن گاه روشن می‌شود که تراکم این تجهیزات الزاما برای جنگ نیست بلکه برای نمایش قدرتی از آن جنس است که ترامپ عاشق آن است.
استراتژیست‌های نظامی-امنیتی که به اطلاعات دقیق‌تری دسترسی دارند؛ می‌توانند نظر دقیق‌تری داشته باشند.
اطلاعاتی بیش از آن چه که تیم‌های رسانه‌ای-امنیتی می‌خواهند منتشر شود!
