مهستان؛ خانواده گوارا متکی به درآمدی بود که از مزارع خود دریافت میکرد اما هم بدلیل شرایط اقلیمی و هم به سبب بازار کار که هرساله تغییر میکرد این درآمد نوسان داشت.
به گفته خانواده و دوستانشان هزینه های خانواده بیشتر از طریق سرمایه سلیا که ظاهراً اوراق قرضه بود تامین میشد.
اما بدلیل بالا بودن هزینه های درمان ارنستو که مبتلا به آسم بود زندگیشان به سختی میگذشت. البته بخشی از مشکلات اقتصادیشان هم به این دلیل بود که مدیریت مالی نداشتند.
بیشتر از همین خاطرات بخوانید: تولد یک انقلابی
آنها مدام مهمانی میدادند، ماشین و سه خدمتکار داشتند و هر سال به تعطیلات تابستانی در «مار دل پلاتا» که سواحل ویژه طبقه اعیان آرژانتین بود میرفتند.
خانواده گوارا عضو ثابت اجتماعات اشرافی هتل سیراس شده بود. آنها اگرچه پول نداشتند اما متعلق به همان طبقه اجتماعی و دارای اسم و رسم بودند.
همه کسانی که با آنها رفت و آمد داشتند اذعان داشتند که خانواده گوارا خوش مشرب، متشخص و قابل معاشرت بودند.
بنظر میآید آنها از اعتماد بنفسی برخوردار بودند که فکر میکردند یا بزودی همه چیز درست میشود یا اگر هم نشود، خانواده و دوستان و خویشان به کمکشان خواهند شتافت.
منبع: برگرفته از کتاب زندگی نامه ارنستو چهگوارا





