مهستان؛ احتمال حمله نظامی آمریکا به ونزوئلا مدام بیشتر می‌شود. هزاران کیلومتر دورتر از ونزوئلا، رسانه‌ها و افکار عمومی در ایران با دقت تحولات در کارائیب را زیر نظر دارند.
هر دو کشور دارای ذخایر عظیمی نفتی هستند. هر دو از شکاف اجتماعی و سیاسی رنج می‌برند و شاید مهم‌تر از هر چیز اپوزیسیون‌هایی دارند که در آرزوی مداخله خارجی هستند. در ونزوئلا ماریا ماچادو نوبلیست صلح! و در مورد ایران رضا پهلوی حمله خارجی را یگانه راهشان به قدرت می‌دانند!
تفاوت‌ها هم بسیار زیاد است. نه شدت شکاف اجتماعی در ایران مثل ونزوئلا است و نه شدت بحران اقتصادی. دو کشور تاریخ متفاوت و نهادهای اجتماعی و تاریخی مختلفی دارند.
جغرافیا هم بسیار مهم است، ایران هزاران کیلومتر دور از آمریکاست و ونزوئلا در مجاورت آن.
خاورمیانه و آمریکای لاتین دو دنیای متفاوتند.
تحلیلگران سیاسی می‌دانند که تمایزهای عمیق از شباهت‌های سطحی مهم‌ترند. با این حال رویکرد دولت ترامپ به ونزوئلا، رخ دادن یا ندادن حمله و سرنوشت میان مدت ونزوئلا حتما در رویکردهای حاکمیت و اپوزیسیون در ایران موثر خواهد بود.
